SPM Bahasa Tamil 6354 cheat sheet

முதன்மைக் கருத்து: பத்தியின் முதல் அல்லது இறுதி வாக்கியத்தில் அடிக்கடி வெளிப்படும்; மீளும் சொற்கள், தலைப்பு, சுருக்கம் ஆகியவை அதை உறுதிப்படுத்தும்.

வினாக்கள் பொதுவாக ஐந்து வகை: நேரடித் தகவல், மறைமுகக் கருத்து, சொற்பொருள், ஆசிரியர் நோக்கம், வரிசை/தொடர்பு; ஒவ்வொன்றுக்கும் உரையில் ஆதாரம் தேட வேண்டும்.

விடை தேர்வு விதி: உரையில் நேரடியாகக் கூறப்பட்டவை 'கூறப்பட்டது'; கூறப்படாமல் ஆதாரத்தால் உணர்த்தப்படுவது 'மறைமுகம்'; வெளியுலக அறிவு மட்டும் போதாது.

சொற்பொருள்: சொல்லின் அருகில் உள்ள எதிர்ச்சொல், ஒப்பீடு, வாக்கியத் தொடர்பு ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தி இங்குள்ள பொருளை மட்டும் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

வரிசை: முதலில், பின்னர், அதன் பிறகு, இறுதியாக, அதே நேரத்தில் போன்ற குறிப்பான்களைத் தேடி நிகழ்வுகளை எண்ணிட்டு வரிசைப்படுத்த வேண்டும்.

தொனி: பாராட்டு, ஏளனம், கவலை, எச்சரிக்கை, நம்பிக்கை ஆகியவற்றைப் பண்புச் சொற்கள், மொழிவினை, நிறுத்தக்குறிகள் காட்டும்; சொந்த உணர்வை ஏற்றக்கூடாது.

சுருக்கம்: முதன்மைக் கருத்து + முக்கிய துணைக் கருத்துகள்; எடுத்துக்காட்டு, மீளல், அலங்காரம் ஆகியவற்றை நீக்க வேண்டும்; சொந்தக் கருத்து சேர்க்கக்கூடாது.

இரு பகுதி ஒப்பீடு: பொதுவான கருப்பொருள், வேறுபட்ட நிலைப்பாடு, சான்று, முடிவு என நான்கு புள்ளிகளில் ஒப்பிட வேண்டும்; ஒரு பகுதியின் தகவலை மற்றொன்றுக்கு மாற்றக்கூடாது.

கட்டுரை அமைப்பு: முன்னுரை (நிலைப்பாடு) → 3-4 உடற்பத்தி (கருத்து-சான்று-விளக்கம்-இணைப்பு) → முடிவுரை (சுருக்கம் + நிலைப்பாடு).

முறையான கடிதம்: அனுப்புநர் முகவரி, தேதி, பெறுநர் முகவரி, வாழ்த்து, பொருள், உடல், முடிவு, கையொப்பம்; பொருள் சுருக்கமாக ஒரு வரியில்.

கட்டுரை வகைக்கு ஏற்ப மொழி: வாதக் கட்டுரையில் காரண-விளைவு, எதிர்க்கருத்து மறுப்பு; விவரணத்தில் புலன்காட்சி; விளக்கக் கட்டுரையில் வரையறை-எடுத்துக்காட்டு.

இணைப்புச் சொற்கள்: மேலும் (கூட்டல்), எனவே/ஆகையால் (விளைவு), இருப்பினும் (மாறுபாடு), உதாரணமாக (விளக்கம்), இறுதியாக (முடிவு).

வாக்கிய வகைகள்: எளிய, கூட்டு, கலவை; ஒரே தொடக்கத்தைத் தவிர்க்க இடைவினை, வினாக்குறி, பெயரெச்சம் ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்தலாம்.

வழிகாட்டப்பட்ட எழுத்து: கொடுக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு புள்ளியையும் தனித்தனி பத்தி அல்லது தெளிவான பகுதியாகக் கையாள வேண்டும்; புள்ளி விடுபடல் மதிப்பிழப்புக்கு வழிவகுக்கும்.

சுருக்கக் கட்டுரை: அசல் கருத்துகளை மட்டும் வைத்து, மீளல், உரையாடல், நீண்ட எடுத்துக்காட்டை நீக்கி, ஒரு பத்தியில் தொடர்ச்சியாக எழுத வேண்டும்.

திருத்தச் சரிபார்ப்பு: எழுவாய்-பயனிலை இணக்கம், வேற்றுமை உருபு, காலம், ஒற்றை/இரட்டை மெய், நிறுத்தக்குறி, பத்தித் தொடர்ச்சி.

வேற்றுமை உருபுகள்: ஐ (செயப்படுபொருள்), ஆல் (கருவி), க்கு (பெறுநர்/இடம்), இன் (உடைமை/மூலம்), இல் (இடம்), ஓடு (கூட்டு); சொல்லின் இறுதி மாற்றத்தையும் கவனிக்க வேண்டும்.

வினைக்காலம்: இறந்தகால விகுதி -த்/-ட்/-ற்/-இன்; நிகழ்காலம் -கிற்/-கின்ற்; எதிர்காலம் -வ்/-ப்/-ம்; பயனிலை விகுதி எழுவாயின் பால்-எண்ணுக்கு ஏற்ப மாறும்.

எழுவாய்-பயனிலை இணக்கம்: ஒருமை/பன்மை, ஆண்பால்/பெண்பால்/நடுப்பால்/உயர்திணை ஆகியவற்றுக்கு ஏற்ப பயனிலை விகுதி அமையும்; மரியாதைப் பன்மைக்கு மரியாதை வடிவம்.

ஒற்றை/இரட்டை மெய்: அம்மா, அப்பா, சொல், பல் போன்ற சொற்களின் மெய்யெண்ணிக்கை பொருளை வேறுபடுத்தும்; எழுதும்போது சொற்பிறப்பு வழக்கைச் சரிபார்க்க வேண்டும்.

இடைநிலை/விகுதி: பெயர்ச்சொல்லுடன் வேற்றுமை உருபு சேரும்போது இறுதி மெய் திரியும்; எடுத்துக்காட்டு மரம் + இல் → மரத்தில்; பால் + இல் → பாலில்.

எதிர்ச்சொல்/ஒத்தச்சொல்: வாக்கியப் பொருளுக்கு ஏற்றதை மட்டும் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்; உயர்×தாழ், வெற்றி×தோல்வி, தொடக்கம்×முடிவு போன்ற இணைகள்.

பழமொழி/மரபுத்தொடர்: நேர்ப்பொருள் அல்ல, சூழலுக்கு ஏற்ற உள்ளுறைப் பொருள்; சொல்-சொல் மொழிபெயர்ப்பு தவறான பொருளைத் தரும்; அன்றாட அனுபவத்துடன் இணைத்து விளக்க வேண்டும்.

புணர்ச்சி விதி: இறுதி மெய் + உயிர்/மெய் சேரும்போது ஒலி மாற்றம்; எழுத்தில் அதே மாற்றம் பிரதிபலிக்கும்; சொல்லைப் பிரித்து எழுதிக் கூட்டிச் சரிபார்க்க வேண்டும்.

சங்க இலக்கியம்: எட்டுத்தொகை (8 தொகுப்புகள்), பத்துப்பாட்டு (10 நீண்ட பாடல்கள்), பதினெண்கீழ்க்கணக்கு (18 நீதி/அற நூல்கள்) என வகைப்படும்.

தொல்காப்பியம்: தமிழின் தொன்மையான இலக்கண நூல்; எழுத்ததிகாரம், சொல்லதிகாரம், பொருளதிகாரம்; மொழி, யாப்பு, அகப்பொருள் விதிகள்.

திருக்குறள்: 1330 குறட்பாக்கள், 133 அதிகாரங்கள், மூன்று பால்கள் (அறம், பொருள், காமம்); திருவள்ளுவர் இயற்றியது.

ஐம்பெருங்காப்பியங்கள்: சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி, வளையாபதி, குண்டலகேசி; சில நூல்கள் முழுமையாகக் கிடைக்கவில்லை.

அகம்/புறம்: அகம் காதல், உள்ளுணர்வு, தனிப்பட்ட உறவு; புறம் வீரம், வெற்றி, பொது வாழ்க்கை; திணை வகைப்பாடு நிலப்பரப்பு, காலம், உணர்வுடன் தொடர்பு.

கவிதை பகுப்பாய்வு: கருப்பொருள், தொனி, படிமம், ஓசை, அணி, முடிவு; ஒவ்வொரு கூற்றுக்கும் அடிச்சான்று தேவை.

உரைநடை பகுப்பாய்வு: கதைத்தொடர், கதைமாந்தர், அமைப்பு, மோதல், கருப்பொருள், கூற்று முறை; மாந்தரின் செயல் மாற்றத்தைக் கவனிக்க வேண்டும்.

நாடகம்: உரையாடல், அரங்கக் குறிப்பு, மோதல், கதைமாந்தர் வளர்ச்சி, உள்ளுறை; நடிப்புக்கான இடைவெளியை அரங்கக் குறிப்பு காட்டும்.

ஓசை அமைப்பு: சீர், தளை, மோனை, எதுகை, இயைபு; ஒலி ஒற்றுமை கவிதையின் தாளத்தையும் உணர்வையும் வலுப்படுத்தும்.

அணி அடையாளம்: உவமை ('போல'), உருவகம் (நேரடி இணைப்பு), உள்ளுறை (மறைமுகக் குறிப்பு), முரண் (எதிர்ப்பு), மிகைப்படுத்தல் (மிகை).

அழகியல் மதிப்பீடு: வடிவம் → கருப்பொருள் → படிமம் → உணர்வு → அணி → விளைவு; ஒவ்வொரு படியிலும் உரைச் சான்று தேவை.

கவிதை வாசிப்பு: மோனை/எதுகை இடங்களைக் குறித்து, சீர் பிரித்து, ஓசையை உரக்க வாசித்து, ஒலி-பொருள் தொடர்பை விளக்க வேண்டும்.

உரைநடை நடை: சொல்தேர்வு, வாக்கிய நீளம், உருவகம், வினாக்குறி, மீளல் ஆகியவை தொனியையும் வேகத்தையும் கட்டுப்படுத்தும்.

நாடக அழகியல்: உரையாடலின் உட்பொருள், அரங்கக் குறிப்பு, மோதல், நகைச்சுவை/துயரம், பார்வையாளர் மீதான விளைவு.

காட்சி ஊடகம்: நோக்கம், இலக்கு பார்வையாளர், செய்தி, வண்ணம்/அமைப்பு, ஈர்ப்பு முறை; படிமத்தின் உணர்வு விளைவைச் சான்றுடன் மதிப்பிட வேண்டும்.