SPM Bahasa Tamil 6354 key terms

ஒரு பத்தி அல்லது முழுப் பகுதியின் மிக முக்கியமான கருத்து; ஆசிரியர் வலியுறுத்த விரும்பும் செய்தி. பிற கருத்துகள் அனைத்தும் இதை விளக்கவோ தாங்கவோ செய்கின்றன. சுருக்கமாக எழுதும்போது இதைத் தவறவிடக் கூடாது.

மையக் கருத்தை மெய்ப்பிக்க உதவும் சிறு கருத்து. எடுத்துக்காட்டு, புள்ளிவிவரம், காரணம் போன்றவற்றால் இது வலுப்படுத்தப்படுகிறது. பத்தியில் உள்ள ஒவ்வொரு வாக்கியமும் துணைக்கருத்தாக இருக்கலாம்.

ஒரு கூற்று உண்மை என்பதை நிரூபிக்கப் பயன்படும் தகவல். எடுத்துக்காட்டு, மேற்கோள், புள்ளிவிவரம், அனுபவம் ஆகியவை ஆதாரமாக அமையும். பதில் எழுதும்போது கருத்தை ஆதாரத்துடன் இணைத்தால் மதிப்பெண் கூடும்.

நேரடியாக எழுதப்படாத தகவலைச் சூழல், குறிப்பு, தர்க்கம் ஆகியவற்றைக் கொண்டு மனதில் உய்த்துணர்தல். ஆசிரியர் குறிப்பால் சொல்வதைப் புரிந்து கொள்வது ஊகமாகும். படித்ததை மட்டுமின்றி அதன் அர்த்தத்தையும் உணர இது தேவை.

நீண்ட பகுதியின் முக்கியக் கருத்துகளைச் சொந்தச் சொற்களில் சுருக்கி எழுதுவது. விவரங்களையும் மீளச் சொல்லல்களையும் நீக்க வேண்டும். கொடுக்கப்பட்ட சொல் எண்ணிக்கைக்குள் மையக் கருத்து முழுமையாக இடம்பெற வேண்டும்.

ஒரு பகுதி அல்லது கட்டுரையின் உள்ளடக்கத்தைச் சுருக்கமாகக் காட்டும் சொற்கள். குறுகியதாகவும் கவர்ச்சியாகவும் இருக்க வேண்டும். தலைப்பைப் படித்தாலே எழுதப்பட்டுள்ள பொருள் ஓரளவு புரிய வேண்டும்.

ஒரு பொருளைப் பற்றி முன்னுரை, உடல், முடிவு என்ற முறையில் விரிவாக எழுதும் படைப்பு. கருத்து விளக்கம், எடுத்துக்காட்டு, சொந்தக் கருத்து ஆகியவை இடம்பெறும். தெளிவான நடையும் முறையான பத்தி அமைப்பும் அவசியம்.

ஒருவருக்கு எழுத்து வடிவில் தகவல், வேண்டுகோள் அல்லது உணர்வைத் தெரிவிக்கும் செய்தி. தனிப்பட்ட மடலில் இயல்பான நடை; அதிகாரப்பூர்வ மடலில் முறையான நடை இருக்கும். முகவரி, வாழ்த்து, பொருள், முடிவு ஆகியவை முறையே அமைய வேண்டும்.

நடந்த நிகழ்வு, ஆய்வு அல்லது கூட்டம் பற்றிய தகவலை முறையாகத் தொகுத்து எழுதும் ஆவணம். தேதி, இடம், நோக்கம், விவரம், முடிவு ஆகியவை இடம்பெறும். பொதுவாகப் படர்க்கை நடையில் எழுதப்படும்.

ஒரு பொருளையோ சேவையையோ மக்களுக்கு அறிமுகப்படுத்திப் பயன்படுத்தத் தூண்டும் குறுகிய எழுத்து வடிவம். கவரும் தலைப்பு, சிறப்பு அம்சங்கள், விலை, தொடர்பு முகவரி இடம்பெறும். சொற்கள் குறைவாகவும் தாக்கம் அதிகமாகவும் இருக்க வேண்டும்.

எழுதப்பட்ட வாக்கியங்களில் உள்ள இலக்கணப் பிழை, எழுத்துப் பிழை, சொற்பிழை ஆகியவற்றைக் கண்டறிந்து சரிசெய்தல். பொருள் மாறாமல் சரியான சொல் அல்லது வடிவத்தைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும். இதற்கு இலக்கண அறிவும் நுட்பமான பார்வையும் தேவை.

கூட்டத்தின் முன் பேசுவதற்காகத் தயாரிக்கப்படும் உரை. வாழ்த்து, அறிமுகம், முக்கிய கருத்துகள், முடிவு என்ற வரிசையில் அமையும். எளிய நடை, சுருக்கமான வாக்கியங்கள், பொருத்தமான எடுத்துக்காட்டுகள் இடம்பெற வேண்டும்.

பெயர்ச்சொல்லுக்குப் பின் வந்து அது எந்த வேற்றுமையில் உள்ளது என்பதைக் காட்டும் ஐ, ஆல், கு, இன், இல் போன்ற உருபுகள். தமிழில் எட்டு வேற்றுமைகள் உள்ளன. இவை தொடரின் பொருளையும் சொற்களுக்கிடையிலான தொடர்பையும் தெளிவாக்குகின்றன.

தனித்து நின்று வாக்கியத்தை முடிக்கக்கூடிய வினைச் சொல். காலம், இடம், பால், எண் ஆகியவற்றைக் காட்டும். எடுத்துக்காட்டு: மாணவன் பாடினான் என்பதில் பாடினான் வினைமுற்று. இது பெயரெச்சம், வினையெச்சம் ஆகியவற்றிலிருந்து வேறுபடும்.

வினையின் பொருளைக் காட்டி, வாக்கியத்தை முடிக்காமல் அடுத்த வினையுடன் இணையும் சொல். எடுத்துக்காட்டு: வந்து படித்தான் என்பதில் வந்து. காலம், பால், எண் ஆகியவற்றை இது தனியாகக் காட்டாது.

பெயர்ச்சொல்லுக்கு முன் நின்று அதை விவரிக்கும் வினை வடிவம். எடுத்துக்காட்டு: படித்த மாணவன் என்பதில் படித்த. காலத்தைக் காட்டினாலும் பால், எண் ஆகியவற்றைக் காட்டாது; பெயருக்கு அடைமொழியாக வரும்.

இரண்டு அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட சொற்கள் இணைந்து ஒரே பொருளைத் தரும் தொடர். வேற்றுமைத்தொகை, வினைத்தொகை, பண்புத்தொகை, உவமைத்தொகை, உம்மைத்தொகை, அன்மொழித்தொகை என ஆறு வகை. இணைப்புச் சொல் வெளிப்படையாக வராது; பொருள் மட்டும் தொனிக்கும்.

தனக்கென முதன்மைப் பொருள் இல்லாமல், பிற சொற்களின் பொருளுக்குத் துணையாக வரும் சொல். எடுத்துக்காட்டு: ஆ, ஏ, ஓ, மன். இவை வியப்பு, வினா, வலியுறுத்தல் போன்ற துணைப் பொருள்களைத் தரும்.

பெயர்ச்சொல், வினைச்சொல், இடைச்சொல் ஆகியவற்றுடன் தமிழின் நான்கு சொல் வகைகளில் ஒன்றாகக் கணிக்கப்படும் சொல். பொருளின் பண்பையோ வினையின் தன்மையையோ கூடுதல் விவரமாகக் காட்டும். எடுத்துக்காட்டு: நனி என்பது மிகுதியை உணர்த்தும் உரிச்சொல்.

இரண்டு சொற்கள் ஒன்றோடு ஒன்று சேரும்போது ஏற்படும் ஒலி மாற்றம். எடுத்துக்காட்டு: கல் + தூண் என்பது கற்றூண் ஆக மாறுவது. சொற்களைச் சரியாக இணைத்து எழுதவும் பொருள் அறியவும் இதை அறிதல் அவசியம்.

முன்னோர் வழக்கில் நிலைத்து, நேர்ப்பொருள் அல்லாத சிறப்புப் பொருளைத் தரும் சொற்றொடர். எடுத்துக்காட்டு: கை நீட்டுதல் என்பது உதவ முன்வருதல் என்பதைக் குறிக்கும். இதில் ஒரு சொல்லை மாற்றினால் பொருள் மாறிவிடும்.

நீண்ட அனுபவத்தின் அடிப்படையில் உருவாகி, சமூகம் முழுவதும் ஏற்றுக்கொண்ட குறுகிய சொற்றொடர். எடுத்துக்காட்டு: காக்கைக்கும் தன் குஞ்சு பொன்குஞ்சு. இது வாழ்க்கைப் பாடத்தைச் சுருக்கமாகத் தெரிவிக்கிறது; கட்டுரையில் பொருத்தமாகப் பயன்படுத்தலாம்.

பேசுபவருக்கு அருகில் உள்ள பொருளையோ இடத்தையோ குறிக்கும் அண்மைச் சொற்கள் (இது, இவன், இங்கு); தொலைவில் உள்ளதைக் குறிக்கும் சேய்மைச் சொற்கள் (அது, அவன், அங்கு). இவற்றை மாற்றிப் பயன்படுத்தினால் பொருள் குழப்பமாகும்; சூழலுக்கு ஏற்பச் சரியாகத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

வேர்ச்சொல்லின் பின் சேர்ந்து புதிய சொல் வடிவை உருவாக்கும் பகுதி. வினை விகுதிகள் காலத்தையும் பாலையும் காட்டும்; எடுத்துக்காட்டு: படித்தான் என்பதில் ஆன். விகுதியை நீக்கினால் சொல் முழுப் பொருளைத் தராது.

கி.மு. மூன்றாம் நூற்றாண்டு முதல் கி.பி. மூன்றாம் நூற்றாண்டு வரையான காலப்பகுதியில் தமிழில் இயற்றப்பட்ட பாடல்களின் தொகுப்பு. எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு ஆகியவற்றில் இவை அடங்கும். அகம், புறம் என இரு பெரும் பிரிவுகளாக வாழ்க்கையைச் சித்தரிக்கின்றன.

காதல், குடும்பம், உள்ளம் சார்ந்த தனிப்பட்ட வாழ்க்கையைப் பாடும் சங்க இலக்கியப் பிரிவு. தலைவன், தலைவி, தோழி ஆகியோரின் உணர்வுகள் திணைகளாக வகுக்கப்படுகின்றன. போர், வெற்றி போன்ற பொது வாழ்க்கை நிகழ்வுகள் இதில் இடம்பெறுவதில்லை.

போர், வெற்றி, வீரம், வள்ளல் தன்மை, இறுதிக் காலம் போன்ற பொது வாழ்க்கையைப் பாடும் சங்க இலக்கியப் பிரிவு. புறநானூறு இதற்கு முதன்மை எடுத்துக்காட்டு. அன்பு, காதல் சார்ந்த தனிப்பட்ட வாழ்க்கை அகத்தில் அடங்கும்.

திருவள்ளுவர் இயற்றிய, அறம், பொருள், இன்பம் என மூன்று பால்களாகப் பிரிக்கப்பட்ட 133 அதிகாரங்களைக் கொண்ட நீதி நூல். 1330 குறட்பாக்கள் இதில் உள்ளன. உலகப் பொதுமறை எனச் சிறப்பிக்கப்படுகிறது; ஒவ்வொரு குறளும் ஏழு சீர்களைக் கொண்ட குறள் வெண்பாவாகும்.

இரண்டு, மூன்று அல்லது நான்கு அடிகளால் அமையும் தமிழ்ப் பாவகை; ஈற்றடியின் சீர் அமைப்பு இதன் சிறப்பு. குறள் வெண்பா, நேரிசை வெண்பா, இன்னிசை வெண்பா எனப் பல வகை உண்டு. திருக்குறள் குறள் வெண்பா வடிவில் உள்ளது.

தமிழின் ஒரு பாவகை; பல சீர்களைக் கொண்ட நெடிய அடிகளால் அமைவது. ஒவ்வொரு அடியிலும் சீர்கள் நான்கு அல்லது அதற்கு மேல் இருக்கும்; ஓசை நயம் முக்கியம். சங்க இலக்கியப் பாடல்கள் பல இந்த வடிவில் அமைந்துள்ளன.

ஒன்றை மற்றொன்றுடன் போல, ஒப்ப, அன்ன போன்ற சொற்களால் ஒப்பிட்டுக் கூறும் அணி. எடுத்துக்காட்டு: முகம் தாமரை போன்றது. ஒப்பிடப்படும் இரு பொருள்களும் வெவ்வேறு இனத்தைச் சேர்ந்தவையாக இருக்க வேண்டும்; ஒற்றுமைத் தன்மை தெளிவாக இருக்க வேண்டும்.

ஒப்பிடப்படும் பொருளை உவமைச் சொல் இல்லாமல் மற்றொன்றாகவே கூறும் அணி. எடுத்துக்காட்டு: தாமரை முகம் மலர்ந்தது என்பதில் முகம் தாமரையாகக் கூறப்படுகிறது. உவமை அணியில் போல என்ற சொல் வெளிப்படையாக வரும்; உருவகத்தில் வராது.

கவிதையில் இடம்பெறும் காதல், வீரம், அச்சம், இரக்கம் போன்ற உணர்வு நிலைகள். பழந்தமிழில் இவை ஒன்பது வகையாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. கவிதையின் உள்ளுணர்வைப் புரிந்து கொள்ள மெய்ப்பாட்டை அறிதல் பெரிதும் உதவும்.

ஒரே கருப்பொருள், குறைந்த கதாபாத்திரங்கள், ஒரே நிகழ்வுத் தொடர் கொண்டு சுருக்கமாக எழுதப்படும் கதை வடிவம். விரைவான முடிவும் திடீர் திருப்பமும் சிறப்பாக அமையும். வாழ்க்கையின் ஒரு சிறு பகுதியை ஆழமாகக் காட்டுவது இதன் நோக்கம்.

எழுத்தில் பயன்படுத்தப்படும் சொற்கள், தொனி, அமைப்பு ஆகியவை படிப்பவரின் மனதில் ஏற்படுத்தும் அழகுணர்வு. உவமை, உருவகம், சொல் விளையாட்டு ஆகியவை நயத்தைக் கூட்டும். நயத்தை அறிந்து விவரிப்பது பகுப்பாய்வுப் பதிலில் மதிப்பெண் பெற உதவும்.

பாட்டின் சீர், தளை, ஓசை அமைப்பு இல்லாமல் இயல்பாக எழுதப்படும் நடை. கட்டுரை, கதை, அறிக்கை ஆகியவற்றில் இது பயன்படும். தெளிவும் இயல்பான சொல்வழக்கும் உரைநடையின் முக்கியப் பண்புகள்.