Pengurusan Sumber dan Ekonomi Keluarga: Masa, Tenaga, Wang dan Ruang
Domain Pengurusan Sumber dan Ekonomi Keluarga menguji cara keluarga merancang dan menggunakan sumber terhad, iaitu masa, tenaga, wang dan ruang, serta membuat keputusan yang rasional.
Konsep teras
- Proses pengurusan: mengenal pasti masalah atau keperluan, menetapkan matlamat, merancang, melaksana, memantau dan menilai. Matlamat lebih mudah dicapai jika khusus, boleh diukur dan mempunyai tempoh masa.
- Sumber manusia termasuk pengetahuan, kemahiran, masa, tenaga dan minat. Sumber bukan manusia termasuk wang, rumah, peralatan dan tanah. Pengurusan masa menggunakan keutamaan penting atau mendesak serta penjadualan; pengurusan tenaga pula menyesuaikan tugas berat dengan waktu bertenaga dan mengelakkan pertindihan tugas.
- Belanjawan keluarga: pendapatan sama dengan perbelanjaan tetap ditambah perbelanjaan berubah, simpanan dan dana kecemasan. Perbelanjaan tetap tidak berubah bulanan seperti sewa dan insurans; perbelanjaan berubah boleh dikawal seperti makanan luar, elektrik dan pengangkutan.
- Kos melepas ialah nilai pilihan yang dilepaskan apabila memilih sesuatu. Keperluan mesti diutamakan daripada kehendak, tetapi kehendak kecil yang munasabah boleh dimasukkan supaya belanjawan realistik.
Contoh berfikir
Pendapatan keluarga RM3,000 sebulan. Perbelanjaan tetap RM1,200 untuk sewa, utiliti asas dan ansuran; makanan RM700; pengangkutan RM300; simpanan RM300; dan baki RM500 untuk pendidikan, pakaian serta kecemasan. Jika keinginan membeli telefon baharu RM1,800 muncul, keputusan bijak ialah menangguhkan, membandingkan harga atau menabung RM150 selama 12 bulan. Kos melepasnya ialah wang yang tidak dapat digunakan untuk dana kecemasan atau kelas tuisyen anak. Simpanan 10% pendapatan dan dana kecemasan tiga hingga enam bulan perbelanjaan ialah garis panduan berguna, bukan undang-undang mutlak.
Perangkap markah
- Menyediakan belanjawan tanpa simpanan atau dana kecemasan.
- Mencampurkan perbelanjaan tetap dengan perbelanjaan berubah.
- Menganggap semua kehendak mesti dibuang; belanjawan yang terlalu ketat sering gagal.
- Mengabaikan kos melepas apabila membuat keputusan.