STPM Bahasa Tamil 912 cheat sheet

தமிழ் நெடுங்கணக்கு: உயிர் 12 + மெய் 18 + உயிர்மெய் 216 + ஆய்தம் 1 = மொத்தம் 247 எழுத்துகள்.

உயிர் ஒலிகள்: குறில் 5 (அ, இ, உ, எ, ஒ); நெடில் 7 (ஆ, ஈ, ஊ, ஏ, ஐ, ஓ, ஔ).

மெய்யொலிகள்: வல்லினம் 6 (க், ச், ட், த், ப், ற்); மெல்லினம் 6 (ங், ஞ், ண், ந், ம், ன்); இடையினம் 6 (ய், ர், ல், வ், ழ், ள்).

ஆய்தம் (ஃ) சொல்லின் இறுதியில் வராது; எஃகு, அஃது, கஃசு போன்றவற்றில் குறிலுக்குப் பின், மெய்க்கு முன் நிற்கும்.

புணர்ச்சியில் மாற்றம் இல்லாவிட்டால் இயல்பு புணர்ச்சி; தோன்றல், திரிதல், கெடுதல் ஆகிய மூன்று வகை மாற்றங்கள் நிகழ்ந்தால் விகாரப் புணர்ச்சி.

உருபனியல் பகுப்பு: பகுதி + சாரியை/இடைநிலை + விகுதி. எடுத்துக்காட்டு: மரம் + கள் → மரங்கள் (ம் → ங் திரிதல்).

பெயர், வினை, இடை, உரி எனச் சொல் நான்கு வகை; எச்சங்கள் (பெயரெச்சம், வினையெச்சம்) வினைவேரிலிருந்து தோன்றும் உருபுகள்.

வேற்றுமை உருபுகள்: ஐ, ஆல், கு, இன், அது, ஆன்; எழுவாய், விளி ஆகியவற்றுடன் சேர்ந்து எட்டு வேற்றுமைகள் ஆகும்.

வல்லினம் தனித்து ஒலிக்கும்போது இன் ஒலி துணையுடன் ஒலிக்கும்: க் → இக், ச் → இச்; சொல்லின் இடையில் மெய்யின் இனம் அதன் முன்னுள்ள உயிரால் தீர்மானிக்கப்படும்.

தமிழ்த் தொடரின் இயல்பு வரிசை எழுவாய் + செயப்படுபொருள் + பயனிலை; பயனிலை தொடரின் இறுதியில் அமையும்.

தொகைநிலைத் தொடர் ஆறு: வேற்றுமைத்தொகை, வினைத்தொகை, பண்புத்தொகை, உவமைத்தொகை, உம்மைத்தொகை, அன்மொழித்தொகை.

வினைமுற்று காலம், இடம், ஆள், திணை ஆகியவற்றை உணர்த்தும்; வினையெச்சம், பெயரெச்சம் காலத்தை மட்டும் உணர்த்தும்.

உயர்திணை வினைமுற்று விகுதிகள்: -ஆன் (ஒருமை ஆண்), -ஆள் (ஒருமை பெண்), -ஆர் (பன்மை/மரியாதை); அஃறிணை: -அது (ஒருமை), -அன (பன்மை).

செய்வினை: செய்பவன் தானே செயல் ஆற்றுவது (அவன் எழுதினான்); செயப்பாட்டு வினை: செயல் மட்டும் வெளிப்படுவது (கடிதம் எழுதப்பட்டது).

பொருள் உறவு: ஒருசொல் பல்பொருள் (கால் = காலை, காற்று, நான்கில் ஒரு பங்கு), பல்சொல் ஒருபொருள் (தோழன், நண்பன், சிநேகிதன்).

வினா–விடை இணை: யார்–அவன்/அவள், எது–இது/அது, எங்கு–இங்கு/அங்கு, எப்போது–இப்போது/அப்போது.

சொற்றொடர் வகை: பெயரால் முடிவது பெயர்த்தொடர்; வினையால் முடிவது வினைத்தொடர்; பெயரெச்சம்/வினையெச்சம் தொடரைத் தொடர்ந்து இணைக்கும்.

பத்தியின் மையக் கருத்து பொதுவாக முதல் வாக்கியத்திலோ இறுதி வாக்கியத்திலோ நேரடியாக அமையும்.

துணைக் கருத்துகள் மையக் கருத்தை விளக்கும் எடுத்துக்காட்டு, காரணம், புள்ளிவிவரம் ஆகியவற்றில் வெளிப்படும்.

குறிப்பு வினாக்களுக்கு விடை தரும்போது பத்தியின் சொற்களை அப்படியே அல்லாமல், கேள்விக்கு ஏற்ற சொந்தச் சொற்களில் எழுதுதல் வேண்டும்.

சொற்பொருள் வினாக்களில் சொல் வந்துள்ள சூழலைக் கருத்தில் கொண்டு அதன் இணைச்சொல்லைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டும்.

இது, அது, அவன், அவள் போன்ற சுட்டுச் சொற்கள் எதைக் குறிக்கின்றன என்பதை முன் வாக்கியத்தில் தேடுவது புரிதலுக்கு உதவும்.

எனினும், ஆனால், எனவே, இதனால் போன்ற இணைப்புச் சொற்கள் எதிர்மறை, காரணம், விளைவு ஆகிய கருத்து உறவுகளைக் காட்டும்.

தலைப்பு, முதல் பத்தி, இறுதிப் பத்தி ஆகியவை ஒரு உரையின் மையக் கருத்தை வெளிப்படுத்தும் முக்கிய இடங்கள்.

தேதி, பெயர், புள்ளிவிவரம் ஆகிய விவரங்கள் கேட்கப்பட்டால் பத்தியை விரைவாகப் படித்து, அந்த இடத்தை மட்டும் கவனமாக மீள்படிக்க வேண்டும்.

ஆசிரியரின் போக்கு அல்லது நோக்கம் கேட்கப்பட்டால் பயன்படுத்தப்பட்ட பெயரடை, வினையடை, மேற்கோள் ஆகியவற்றின் தொனியை ஆராய வேண்டும்.

கட்டுரை அமைப்பு: முன்னுரை (தலைப்பு அறிமுகம்), கருத்துரு (2–4 பத்திகள்), முடிவுரை (சாரம் அல்லது பரிந்துரை).

ஒரு பத்தியில் ஒரு கருத்து; பத்தியின் முதல் வாக்கியம் அக்கருத்தை முன்வைக்கும் தலைவாக்கியமாக அமையும்.

சுருக்கத்தில் எடுத்துக்காட்டு, மீளுரைப்பு, அலங்காரம் நீக்கப்பட்டு, மையக் கருத்து மட்டும் சொந்தச் சொற்களில் எழுதப்படும்.

சுருக்கத்தின் நீளம் பொதுவாக மூல உரையின் மூன்றில் ஒரு பங்காக இருக்க வேண்டும்; சொந்தக் கருத்து சேர்க்கக் கூடாது.

முறையான கடிதத்தில் அனுப்புநர் முகவரி, தேதி, பெறுநர் முகவரி, விளக்கம், முடிவு, கையொப்பம் ஆகியவை இடம்பெறும்.

இணைப்புச் சொற்கள்: மேலும் (கூடுதல்), எனவே (விளைவு), ஆனால்/எனினும் (எதிர்மறை), உதாரணமாக (விளக்கம்).

படைப்பாக்க எழுத்தில் காட்சி, உரையாடல், உணர்வு வெளிப்பாடு ஆகியவை கதையின் நம்பகத்தன்மையை உயர்த்தும்.

கட்டுரையில் மேற்கோள் தரும்போது ஆசிரியர் பெயர், நூல், பக்க எண் குறிப்பிடப்பட வேண்டும்; முறையான கட்டுரையில் தனிநபர் 'நான்' பயன்பாடு தவிர்க்கப்படும்.

அறிக்கை எழுத்தில் தலைப்பு, அறிமுகம், விவரம், முடிவு, பரிந்துரை ஆகிய பகுதிகள் தனித்தனிப் பத்திகளாக அமையும்.

சங்க இலக்கியம்: எட்டுத்தொகை (நற்றிணை, குறுந்தொகை, ஐங்குறுநூறு, பதிற்றுப்பத்து, பரிபாடல், கலித்தொகை, அகநானூறு, புறநானூறு) மற்றும் பத்துப்பாட்டு.

அகத்திணை ஐந்து: குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை; புறத்திணை ஏழு: வெட்சி, வஞ்சி, உழிஞை, தும்பை, வாகை, காஞ்சி, பாடாண்.

திருக்குறள்: 3 பால்கள், 133 அதிகாரங்கள், 1330 குறட்பாக்கள்; ஆசிரியர் திருவள்ளுவர்.

ஐம்பெருங்காப்பியங்கள்: சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை, சீவக சிந்தாமணி, வளையாபதி, குண்டலகேசி.

சிலப்பதிகாரம்: இளங்கோவடிகள்; 3 காண்டங்கள் (புகார், மதுரை, வஞ்சி), 30 காதைகள்; கண்ணகியின் கதை மையம்.

கம்பராமாயணம் ஆறு காண்டங்களைக் கொண்டது; கம்பர் 'கவிச்சக்கரவர்த்தி' எனப் போற்றப்படுகிறார்.

நவீனக் கவிதையில் பாரதியார் தேசியம், பெண்ணுரிமை, சமூக சீர்திருத்தம் ஆகிய கருப்பொருள்களைக் கொணர்ந்தார்; பாரதிதாசன் புரட்சிக் கவிஞர் எனப்படுகிறார்.

கல்கியின் பொன்னியின் செல்வன் ஐந்து பாகங்களைக் கொண்ட வரலாற்று நாவல்; சமகால நாவல்கள் சமூக யதார்த்தத்தையும் தனிமனித உணர்வுகளையும் மையமாகக் கொள்கின்றன.

மலேசியத் தமிழ் இலக்கியம் 20ஆம் நூற்றாண்டில் கவிதை, சிறுகதை, நாவல் வடிவங்களில் வளர்ந்து, புலம்பெயர் அனுபவத்தையும் அடையாளத்தையும் பதிவு செய்கிறது.

பாடத்திட்டப் பணியின் அமைப்பு: தலைப்பு, அறிமுகம், ஆய்வு நோக்கம், ஆய்வுக் கேள்வி, ஆய்வு முறை, தரவு பகுப்பாய்வு, முடிவு, நூற்பட்டியல்.

ஆய்வு முறைகள்: நூலக ஆய்வு (இரண்டாம் நிலைத் தரவு), கள ஆய்வு, நேர்காணல், வினாக்கொத்து, அவதானிப்பு (முதன்மைத் தரவு).

ஆய்வுக் கேள்வி ஒன்று அல்லது இரண்டு சொற்றொடர்களில் தெளிவாகவும் அளவிடக்கூடியதாகவும் அமைய வேண்டும்.

தரவு பகுப்பாய்வில் கருப்பொருள் வாரியாகத் தொகுத்தல், ஒப்பீடு, மாதிரி மேற்கோள் ஆகிய நடைமுறைகள் பயன்படும்.

மேற்கோள் எடுக்கும்போது மூலத்தைக் குறிப்பிடாவிட்டால் அது களவு (plagiarism) ஆகும்; நூற்பட்டியலில் ஆசிரியர், நூல், பதிப்பகம், ஆண்டு, பக்கம் இடம்பெற வேண்டும்.

அறிக்கை மொழி புறநிலையாகவும் மூன்றாம் நபராகவும் அமைய வேண்டும்; 'நான்', 'எனக்கு' போன்ற தனிநபர் பயன்பாடு குறைவாக இருக்க வேண்டும்.

ஆய்வு முடிவு ஆய்வுக் கேள்விக்கு நேரடியாக விடை அளிக்க வேண்டும்; புதிய கேள்விகளையும் மேற்கொண்ட ஆய்வுத் தேவையையும் குறிப்பிடலாம்.

தரவு சேகரிப்புக் கருவிகளைப் பயன்படுத்தும் முன் சோதனை (pilot test) செய்தல் வினாக்களின் தெளிவை உறுதி செய்யும்.