மொழியியல்: ஒலியியலும் உருபனியலும்
அறிமுகம்
இந்தப் பிரிவு ஒலியியல் (phonology) மற்றும் உருபனியல் (morphology) பற்றிய புரிதலைச் சோதிக்கிறது. ஒலியன்கள் எவ்வாறு வேறுபடுகின்றன, சொற்கள் எவ்வாறு உருபன்களாகப் பிரிகின்றன என்பதைத் துல்லியமாக விளக்க வேண்டும்.
மையக் கருத்துகள்
- தமிழில் 12 உயிர், 18 மெய், ஒரு ஆய்தம்; மொத்தம் 247 எழுத்து வடிவங்கள். எழுத்து என்பது எழுதும் வடிவம்; ஒலியன் என்பது பேச்சொலி.
- உயிர் ஒலியன்கள் குறில்/நெடில்; மெய்யொலிகள் வல்லினம், மெல்லினம், இடையினம். ஒலிப்பிடம், ஒலிப்புமுறை, குரல்வளம் ஆகியவற்றால் ஒலியன்கள் வேறுபடும்.
- சார்பொலி (allophone) என்பது ஒரே ஒலியனின் சூழல் வேறுபாடு; எதிர்ச்சொல் இணை (minimal pair) ஒலியன் வேறுபாட்டை உறுதிசெய்யும்.
- உருபன் (morpheme) என்பது பொருள் தரும் மிகச்சிறிய அலகு. வேர்ச்சொல், ஒட்டு, விகுதி, இடைநிலை, சாரியை, ஈறு ஆகியவற்றை வேறுபடுத்த வேண்டும்.
- புணர்ச்சி விதிகள் உருபன்கள் இணையும்போது ஒலிவடிவை மாற்றும்; விகுதி, இடைநிலை, சாரியை ஆகியவை பகுபத உறுப்புகளில் இடம்பெறும்.
பணிக்காட்டு உதாரணம்
“பாடுகிறான்” என்பதைப் பிரிக்கும்போது பாடு + கிறு + ஆன் எனக் கிடைக்கும். பாடு பகுதி/வேர்ச்சொல்; கிறு நிகழ்கால இடைநிலை; ஆன் படர்க்கை ஆண்பால் ஒருமை விகுதி. இங்கு கிறு காலத்தைக் காட்டும் இடைநிலை; ஆன் எழுவாயைக் காட்டும் விகுதி. “பாடு” மட்டும் வினையின் அடிப்படைப் பொருளைத் தருகிறது. இவ்வாறு பிரித்தால் ஒவ்வொரு உருபனின் இலக்கணப் பங்கும் தெளிவாகும்.
மதிப்பெண் இழக்கும் தவறுகள்
எழுத்துக்கணக்கை ஒலியன்கணக்காகக் கருதுவது; சார்பொலியைத் தனி ஒலியன் எனக் கூறுவது; புணர்ச்சியை மீறி உருபன் பிரிப்பது; விகுதியையும் இடைநிலையையும் குழப்புவது; உதாரணமின்றி விதிகளை மட்டும் எழுதுவது.