தமிழ் இலக்கியம்: பாரம்பரியமும் நவீனமும்
அறிமுகம்
தமிழ் இலக்கியப் பிரிவு பாரம்பரிய இலக்கிய மரபையும் நவீன இலக்கியப் போக்குகளையும் ஒப்பிட்டுப் புரிந்துகொள்ளச் சோதிக்கிறது. காலம், வடிவம், கருப்பொருள், சமூகப் பின்னணி, கலைநயம் ஆகியவற்றை இணைத்து விளக்க வேண்டும்.
மையக் கருத்துகள்
- பாரம்பரியம்: சங்க இலக்கியம் (எட்டுத்தொகை, பத்துப்பாட்டு), அகம்/புறம், திருக்குறள், சிலப்பதிகாரம், கம்பராமாயணம். அகம் அகவாழ்க்கை/காதல்; புறம் போர், வீரம், கொடை, அரசியல்.
- நவீனம்: பாரதியார், பாரதிதாசன் முதல் நவீன கவிதை, சிறுகதை, நாவல், நாடகம் வரை; தனிமனித உணர்வு, சமூக விமர்சனம், புதிய வடிவச் சோதனை.
- மலேசியத் தமிழ் இலக்கியத்தில் இதழ்கள், சிறுகதைத் தொகுப்புகள், கவிதைத் தொகுப்புகள், நாவல்கள் வழியாக உள்ளூர் அனுபவம் பதிவாகியுள்ளது.
- ஒரு படைப்பை மதிப்பிடும்போது கதைச் சுருக்கம் மட்டும் எழுதாமல் கருப்பொருள், பாத்திரம், மொழி, காலச் சூழல், ஆசிரியர் நோக்கம் ஆகியவற்றைப் பகுப்பாய்வு செய்ய வேண்டும்.
பணிக்காட்டு உதாரணம்
ஒரு சங்கப் பாடலில் தலைவன்-தலைவியின் பிரிவுத் துயரம் பேசப்பட்டால் அது அகம்; போர்க்களத்தில் வீரனின் ஆற்றல் பேசப்பட்டால் அது புறம். இங்கு முடிவு பாலினத்தால் அல்ல, கருப்பொருளால் எடுக்கப்படுகிறது. அதேபோல் நவீன கவிதையில் தனிமை பற்றிய பாடல் பாரம்பரிய அகத்தின் தொடர்ச்சியா அல்லது புதிய சமூக விமர்சனமா என்று காலச் சூழலுடன் பார்க்க வேண்டும்.
மதிப்பெண் இழக்கும் தவறுகள்
காலத்தைக் குழப்புவது; ஆசிரியர்/படைப்பைத் தவறாக இணைப்பது; கதையை மட்டும் சொல்லி பகுப்பாய்வு தராதது; மேற்கோளைத் தேவையின்றி அளவுக்கு மீறிப் பயன்படுத்துவது; சமூகப் பின்னணியைப் புறக்கணிப்பது.