HAVO Frans cheat sheet

Vraagtypen herkennen: hoofdgedachte (titre, but, idée principale), detailvraag (waar/wanneer/hoeveel), functie van een alinea, en betekenis van een woord uit de context. De vraagvorm bepaalt de leesstrategie.

Sleutelwoorden in de vraag eerst markeren en daarna in de tekst scannen; het antwoord staat bijna altijd in de buurt van het gevonden sleutelwoord, vaak in dezelfde of de volgende zin.

Verwijswoorden (il, elle, celui-ci, dont, en, y) terugzoeken naar het antecedent: het juiste antwoord hangt vaak af van wie of wat precies bedoeld wordt.

Signaalwoorden voor verband: maar/tegenstelling (mais, cependant, en revanche, pourtant), oorzaak (car, parce que, puisque), gevolg (donc, ainsi, c'est pourquoi), toevoeging (de plus, en outre), concessie (bien que, même si).

Negatie en beperking niet missen: ne ... que (slechts), ne ... guère (nauwelijks), ne ... jamais, sans, sauf, seulement; een vraag over 'wat beweert de auteur' faalt vaak op dit soort nuances.

Tijden als aanwijzing voor strekking: passé composé = afgeronde gebeurtenis, imparfait = achtergrond/gewoonte, conditionnel = voorwaarde of voorzichtige bewering, subjonctif na il faut que / bien que = subjectieve lading.

Foutieve opties herkennen: te absolute woorden (toujours, jamais, tous, aucun), opties die waar zijn maar de vraag niet beantwoorden, en opties die een detail als hoofdgedachte presenteren.

Bij een gatentekst of zinstoevoeging: eerst het onderwerp en de tijd van de omringende zinnen bepalen, dan eisen aan voegwoord/verwijzing stellen, pas daarna de opties vergelijken.

Opbouw van een formele brief: aanhef (Monsieur, Madame, of Monsieur le Directeur), inleidende zin met doel, kernalinea's met signaalwoorden, afsluitende zin, en afsluiting (Je vous prie d'agréer, Monsieur, l'expression de mes salutations distinguées).

Inhoudspunten uit de opdracht eerst als checklist noteren en elk punt expliciet in de tekst verwerken; een gemist punt kost punten ongeacht de taalkwaliteit.

Woordvolgorde: onderwerp + werkwoord, daarna lijdend voorwerp, dan indirect object; bijvoeglijk naamwoord meestal achter het zelfstandig naamwoord (une voiture rouge), behalve bij korte veelvoorkomende woorden (grand, petit, jeune, beau, nouveau, vieux).

Vraag maken: inversie (Parlez-vous français ?), est-ce que, of alleen intonatie; bij inversie komt het voornaamwoord direct achter het werkwoord met koppelteken.

Ontkenning: ne ... pas / plus / jamais / rien om het vervoegde werkwoord; bij infinitief staan beide delen ervoor (ne pas fumer); bij passé composé om het hulpwerkwoord (je n'ai pas vu).

Tijden correct kiezen: présent voor feiten en huidige situatie, passé composé voor afgeronde handelingen, imparfait voor beschrijving en gewoonte, futur simple voor toekomst, conditionnel voor beleefdheid en hypothese.

Accenten en spelling zijn punten: é/è/ê, ç voor a/o/u, en meervoud -s of -x; let op werkwoordsvormen die op elkaar lijken (il parle / il parla / il parlait).

Verbindingswoorden gebruiken om samenhang te tonen: d'abord, ensuite, de plus, par ailleurs, cependant, en effet, par conséquent, enfin; één per zin is genoeg om herhaling te vermijden.

Register handhaven: tutoiement alleen bij vrienden/leeftijdsgenoten, vous bij onbekenden en in formele brieven; meng geen informeel taalgebruik (ça, truc, super) in een formele tekst.