HAVO Russisch (elementair) flashcards

32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.

Russisch alfabet: aantal letters

Het Russische alfabet telt 33 letters: 10 klinkers, 21 medeklinkers en de twee tekens ь en ъ, die zelf geen klank hebben maar de uitspraak van de buurklank bepalen.

Onbeklemtoonde о

In een onbeklemtoonde lettergreep klinkt de letter о ongeveer als een korte [a]. Zo wordt молоко uitgesproken als [malakó] en Москва als [maskvá].

Zachte en harde medeklinker

Een zachte medeklinker wordt met verhoogd tongblad uitgesproken; ь en de klinkers е, ё, и, ю, я maken de voorafgaande medeklinker zacht, bijvoorbeeld in соль en день.

De letter ъ

Het teken ъ heeft geen eigen klank. Het staat alleen na een voorvoegsel en vóór een jottende klinker om aan te geven dat de medeklinker hard blijft, zoals in объявление.

Woordeinde: stemloos worden

Stemhebbende medeklinkers worden aan het einde van een woord stemloos uitgesproken. друг klinkt als [droek] en хлеб als [chljep], ook al schrijf je een stemhebbende letter.

Beleefdheid: вы of ты

ты gebruik je tegen één persoon die je goed kent of die jonger is; вы is de beleefdheidsvorm tegen onbekenden, ouderen en in formele situaties, en tevens het meervoud.

Vervoeging I: читать

Werkwoorden van de eerste vervoeging krijgen de uitgangen -у/-ю, -ешь, -ет, -ем, -ете, -ут/-ют. Zo wordt читать: читаю, читаешь, читает, читаем, читаете, читают.

Vervoeging II: говорить

Tweede vervoeging: -у/-ю, -ишь, -ит, -им, -ите, -ат/-ят. говорить wordt dus говорю, говоришь, говорит, говорим, говорите, говорят.

Geslacht van zelfstandige naamwoorden

Mannelijk: eindigt op medeklinker of й (стол, музей). Vrouwelijk: -а/-я of ь (книга, дверь). Onzijdig: -о/-е (окно, море). Het geslacht bepaalt de vorm van verwante woorden.

Getallen 1 tot 10

один, два, три, четыре, пять, шесть, семь, восемь, девять, десять. Na 2, 3 en 4 staat genitief enkelvoud, vanaf 5 genitief meervoud.

Tellen met zelfstandig naamwoorden

два часа en три книги gebruiken genitief enkelvoud; пять часов en шесть книг gebruiken genitief meervoud. De vorm van het zelfstandig naamwoord hangt dus af van het laatste cijfer.

Negatie не

Het woordje не staat direct vóór het werkwoord of het woord dat ontkend wordt: я не знаю (ik weet het niet). Dubbele ontkenning is standaard in het Russisch.

Vraag zonder vraagwoord

Een gesloten vraag maak je met alleen de intonatie; de woordvolgorde blijft gelijk. ты студент? betekent 'ben je student?' en het vraagteken vervangt hier het Nederlandse hulpwerkwoord.

Vraagwoord какой

какой vraagt naar een eigenschap en past zich aan bij het zelfstandig naamwoord: какой дом, какая книга, какое окно, какие книги. Het betekent 'wat voor' of 'welk'.

Bezittelijke voornaamwoorden

мой/моя/моё/мои (mijn), твой (jouw), наш (ons), ваш (uw/jullie). De vorm volgt geslacht en getal van het bezeten zelfstandig naamwoord, niet van de bezitter.

Aanwijzend этот

этот betekent 'deze/die' en krijgt de vorm van het zelfstandig naamwoord: этот стол, эта книга, это окно, эти книги. это alleen betekent 'dit is'.

Bijvoeglijk naamwoord: uitgangen

Bijvoeglijke naamwoorden rijmen op het geslacht: новый дом, новая книга, новое окно, новые книги. De uitgangen zijn -ый/-ий, -ая/-яя, -ое/-ее, -ые/-ие.

Werkwoord zijn in tegenwoordige tijd

Het Russisch gebruikt in de tegenwoordige tijd geen vorm van 'zijn': я студент betekent 'ik ben student'. Bij ontkenning en verleden tijd verschijnt wel een vorm, zoals был/была.

Verleden tijd vormen

De verleden tijd eindigt op -л en volgt het geslacht: он читал, она читала, оно читало, они читали. Het onderwerp bepaalt dus de uitgang.

Toekomende tijd met буду

Voor een toekomstige handeling gebruik je буду, будешь, будет, будем, будете, будут plus de infinitief: я буду читать betekent 'ik zal lezen'.

Modaal хотеть

хотеть betekent 'willen' en is onregelmatig: хочу, хочешь, хочет, хотим, хотите, хотят. Na хотеть volgt een infinitief: я хочу читать.

Modaal мочь

мочь betekent 'kunnen' en vervoegt: могу, можешь, может, можем, можете, могут. Je gebruikt het met een infinitief, bijvoorbeeld я могу помочь (ik kan helpen).

Getal 1 enkelvoud

Na один staat het zelfstandig naamwoord in de nominatief enkelvoud: один час, одна книга, одно окно. Pas bij twee en hoger verandert de naamval.

Begroetingen en afscheid

здравствуйте is de formele begroeting, привет de informele. Afscheid: до свидания (formeel) en пока (informeel). спасибо betekent 'dank je', пожалуйста 'alsjeblieft'.

Zich voorstellen

меня зовут ... betekent letterlijk 'mij noemen ze ...' en is de standaardformule om je naam te geven. Hoe gaat het: как дела? - goed: хорошо.

De naamval genitief

De genitief drukt bezit en afwezigheid uit: книга брата (het boek van de broer) en нет времени (geen tijd). Na нет staat altijd de genitief.

Voorzetsel в en на

в betekent 'in' bij landen, steden en gebouwen; на gebruik je bij oppervlakten, open plaatsen en vaste combinaties zoals на работе en на улице. Beide vragen om een naamval.

Accusatief na в/на

Bij beweging naar binnen of naar een oppervlak volgt de accusatief: я иду в школу, я иду на работу. Bij verblijf zonder beweging gebruik je de prepositionalis.

Woordvolgorde en klemtoon

De Russische woordvolgorde is vrijer dan de Nederlandse; nieuwe of beklemtoonde informatie staat vaak achteraan. Klemtoon kan de betekenis veranderen, bijvoorbeeld мука (meel) en мука (kwelling).

Onbeklemtoonde е

In een onbeklemtoonde lettergreep klinkt е ongeveer als een korte [i]. Zo klinkt неделя bijna als [nidjélja] en еще als [jisjtsjo].

Sissende medeklinkers: spelling

Na ж, ш, ц, ч en щ schrijf je и in plaats van ы: жить, машина, цифра. Deze spellingsregel geldt ongeacht de uitspraak van de klinker.

Getallen 11 tot 20

одиннадцать, двенадцать, тринадцать, четырнадцать, пятнадцать, шестнадцать, семнадцать, восемнадцать, девятнадцать, двадцать. Vanaf 11 staat het zelfstandig naamwoord in de genitief meervoud.