One question at a time. Build your HAVO Russisch (elementair) understanding.
First 50 of 200 questions. Each one lists the choices, the correct answer, and an explanation. The checker at the top of this page saves progress in this browser when it is available.
Continue in the practice tool above to load more questions, 50 at a time.
Het onderwerp мой брат is enkelvoud derde persoon, dus het werkwoord staat in de tegenwoordige tijd als смотрит. De zin is parallel opgebouwd met читаю, waardoor ook tegenwoordige tijd vereist is. смотреть is de infinitief en смотрел is verleden tijd, die hier niet passen.
De letter щ wordt uitgesproken als een zachte, lange /sjtsj/. In het Nederlands wordt die klank vaak met sjtsj weergegeven. De andere letters geven heel andere medeklinkers weer.
Bij steden en landen gebruikt het Russisch het voorzetsel в met de prepositionaal om een verblijfplaats aan te geven: в Москве. De vorm в gaat bij een volgende medeklinker gewoon door.
друг heeft een onregelmatig meervoud: друзья. Bij dit woord treedt een medeklinkerwisseling op en komt de uitgang -ья. De andere vormen bestaan niet als meervoud van друг.
Здравствуйте is de beleefde, formele begroeting en wordt gebruikt bij onbekenden of in een zakelijke context. Привет is informeel en Пока is een afscheidsgroet. Как дела is een informele vraag naar hoe het gaat.
Сколько betekent 'hoeveel' en лет is de genitief meervoud van год, 'jaar'. Samen vormen ze de standaardvraag naar iemands leeftijd. De andere vragen hebben heel andere sleutelwoorden.
вижу regeert de accusatief, en het lijdend voorwerp 'haar' luidt её. она is de nominatief en kan hier niet als object staan. ей en ею zijn respectievelijk datief en instrumentalis.
пять is het Russische telwoord voor vijf. De andere getallen hebben heel andere namen: три, четыре en семь. Het is een van de basisgetallen die je voor het elementaire examen moet kennen.
Met вчера wordt een afgesloten handeling in het verleden uitgedrukt. Het werkwoord ходить beschrijft een bezoek aan een plek en staat dan in de verleden tijd ходил. иду en пойду verwijzen naar heden of toekomst.
Het voorzetsel без 'zonder' wordt altijd gevolgd door de genitief. сахара is de genitiefvorm van сахар. Bij de andere naamvallen zou de uitgang anders zijn.
дом is een mannelijk zelfstandig naamwoord, dus het bijvoeglijk naamwoord staat in de mannelijke vorm большой. De andere vormen horen bij vrouwelijk, onzijdig en meervoud.
De verleden tijd van мочь wordt gevormd met de stam мог- plus de uitgang -ли voor meervoud. мог is mannelijk enkelvoud en могла is vrouwelijk enkelvoud. может is tegenwoordige tijd.
Bij een herhaalde, onvoltooide gewoonte hoort het imperfectieve aspect читаю. прочитаю en прочту zijn perfectief en duiden op een afgeronde handeling. прочитал is perfectief verleden tijd.
Het werkwoord подарить 'cadeau doen' heeft een datief voor de ontvanger. De datief van мама is маме, en het bezittelijk voornaamwoord его blijft onveranderd. мама is nominatief, маму accusatief en мамой instrumentalis.
дешёвый betekent 'goedkoop'. Het is het tegengestelde van дорогой 'duur'. De overige betekenissen horen bij andere woorden zoals новый en сломанный.
книга is vrouwelijk, dus het bezittelijk voornaamwoord krijgt de vrouwelijke vorm твоя. твой is mannelijk, твоё onzijdig en твои meervoud.
Mannelijke en onzijdige zelfstandige naamwoorden krijgen in de prepositionaal na о meestal de uitgang -е: о фильме. De uitgang -у hoort bij de accusatief, -ой bij de instrumentalis vrouwelijk en -а bij de nominatief vrouwelijk.
Met завтра wordt een eenmalige, afgeronde handeling in de toekomst bedoeld, waarvoor het perfectieve сдадим nodig is. сдаём is onvoltooid tegenwoordig, сдали is verleden tijd en сдавать is de infinitief.
потому что betekent 'omdat' en leidt een oorzakelijke bijzin in. поэтому betekent 'daarom' en drukt een gevolg uit. зато betekent 'maar wel' en чтобы betekent 'om te'.
чей betekent 'van wie' en vraagt naar bezit. это зонт betekent 'dit is een paraplu'. De andere vragen gebruiken andere vraagwoorden zoals где, сколько en een ja/nee-vraag.
'Over' wordt uitgedrukt met о (of об voor een klinker) plus de prepositionaal: о России. в en на duiden op plaats of richting en с betekent 'met'.
Bij een indirecte ja/nee-vraag gebruikt het Russisch het partikel ли na het werkwoord of na het woord waar de vraag om draait: придёт ли он. что betekent 'dat', если 'als' en когда 'wanneer'.
возвращаться is het imperfectieve aspect en beschrijft een herhaald, voortdurend of onvoltooid proces. вернуться is het perfectieve aspect en duidt op één afgeronde handeling. De aspectkeuze bepaalt dus hoe de handeling wordt voorgesteld.
Na работать 'werken als' staat het beroep in de instrumentalis: врачом. De nominatief врач, de genitief врача en de datief врачу passen niet bij deze constructie.
Beide zinnen zijn letterlijk identiek en betekenen allebei 'ik wil eten'. есть kan zowel 'eten' als 'zijn' betekenen, maar in deze constructie met хочу wordt het als 'eten' opgevat. De vraag is dus een valstrik: er is geen verschil.
De uitgang -те maakt de begroeting meervoudig of beleefd; je gebruikt haar tegen een onbekende, een oudere of meerdere mensen. Здравствуй is de informele vorm voor één bekende persoon. De keuze hangt dus af van de sociale situatie.
Извините is de beleefde vorm van 'neem me niet kwalijk' en past bij een onbekende. De andere aanhefwoorden zijn informeel of zelfs onbeleefd. Bij een vreemde kies je altijd de vorm met -те.
Спасибо is de standaarduitdrukking voor dank. Het woord пожалйуста betekent 'alsjeblieft' en wordt ook gebruikt als antwoord op спасибо. Zo vormen спасибо en пожалуйста een vast paar in beleefd taalgebruik.
Пожалуйста is een veelzijdig beleefdheidswoord: het betekent 'alsjeblieft' bij het geven of aanbieden en 'graag gedaan' als antwoord op dank. In de winkel begeleidt het de handeling van het overhandigen. Het is geen vraag, groet of excuus.
Как вас зовут? betekent letterlijk 'hoe noemt men u?' en is de beleefde vorm met вас. De informele variant gebruikt тебя. De andere vragen gaan over leeftijd of woonplaats, niet over de naam.
Семь betekent 'zeven'. De reeks zes, zeven, acht, negen is шесть, семь, восемь, девять. Verwar сем (zeven) niet met семья (familie), dat anders klinkt en schrijft.
Na getallen die eindigen op 5 tot 20 of op 0 staat het zelfstandig naamwoord in de genitief meervoud: сто рублей. Bij 1 hoort рубль, bij 2 tot 4 рубля. Het getal honderd valt in de groep met de genitief meervoud.
Извините is de beleefde verontschuldiging en past bij een ongelukje met een onbekende. Het woord is verwant aan извинить, 'vergeven'. De andere woorden drukken dank, beleefdheid bij een aanbod of afscheid uit.
Na het voorzetsel в met de betekenis 'in' staat de prepositionaal. Дом is mannelijk en krijgt in die naamval de uitgang -е; het bijvoeglijk naamwoord krijgt dan -ом. Zo ontstaat в большом доме.
Het onderwerp мой брат is derde persoon enkelvoud, dus de persoonsuitgang is -ит: говорит. De vorm говорю hoort bij я, говорим bij мы en говорят bij zij meervoud. De tegenstelling met я bepaalt hier de keuze.
Het onderwerp она vraagt de derde persoon enkelvoud: пишет. Писать is een werkwoord met een stam op een sisklank, waarbij -ет als uitgang verschijnt. De andere vormen horen bij ik, zij meervoud en wij.
Russisch drukt 'geen bezit' uit met у + genitief en нет: у меня нет времени. Na нет staat de genitief, hier времени van время. De constructie met иметь is in het moderne Russisch ongebruikelijk voor dit soort zinnen.
Het werkwoord интересоваться regeert de instrumentalis. Политика is vrouwelijk en krijgt in de instrumentalis de uitgang -ой, hier geschreven als -ой/-ей: политикой. De andere vormen zijn nominatief, accusatief of prepositionaal.
У + genitief betekent 'bij' of 'naast' een persoon of plaats: у вокзала. В en на duiden een richting of locatie binnen of op iets aan, о betekent 'over'. Voor 'bij het station' is у de vaste keuze.
Het werkwoord писать 'schrijven aan' regeert de datief. Het persoonlijk voornaamwoord она heeft in de datief de vorm ей. Её is accusatief of bezittelijk, ею is instrumentalis.
Een situatie die nog voortduurt, vraagt het onvoltooide aspect: живёт. Проживёт en прожил stellen een afgerond geheel voor, terwijl de duur hier juist doorloopt. De toekomende tijd past niet bij 'al drie jaar'.
Na когда in een toekomende zin staat het werkwoord in de tegenwoordige of toekomende vorm zonder бы. Стемнеет is de onpersoonlijke toekomende vorm 'het zal donker worden'. De verleden tijd en de meervoudsvorm passen niet bij deze onpersoonlijke constructie.
Дорогой betekent in deze context 'duur', het tegengestelde van дешёвый. Het woord kan ook 'beste' of 'dierbaar' betekenen, maar bij een prijsaanduiding of product gaat het om de prijs. De context van het zelfstandig naamwoord bepaalt de betekenis.
Учить kan 'leren, instuderen, uit het hoofd leren' betekenen en heeft vaak een concreet object. Изучать duidt op het systematisch bestuderen van een vak of verschijnsel. Daardoor klinkt изучать русский язык wetenschappelijker of schoolser.
Voor een locatie zonder beweging gebruikt het Russisch где: 'waar woont hij'. Куда hoort bij een richting ('waarheen') en откуда bij een herkomst ('waarvandaan'). De vraagzin zonder beweging vraagt dus где.
De deadline до пятницы en het resultaat 'uitlezen' vragen het voltooide aspect: прочитать. Het onvoltooide читать beschrijft het proces zonder eindpunt. Прочитывать is een herhaald onvoltooid werkwoord dat hier niet past.
Het voorvoegsel при- geeft aan dat de beweging eindigt bij een bestemming: 'aankomen, binnenkomen'. Het tegengestelde у- duidt op weggaan. Возвращаться drukt terugkeren uit, wat een ander betekenispatroon is.
Тетрадь eindigt op een zachte teken maar is vrouwelijk, dus het bijvoeglijk naamwoord krijgt de vrouwelijke accusatief новую. Het zachte teken alleen zegt niets over het geslacht; je moet het woord kennen. Mannelijke en onzijdige vormen zijn hier dus fout.
De constructie мне нравится betekent 'het bevalt mij' en beschrijft een indruk of waardering. Любить geeft een persoonlijke voorkeur of liefde aan en is sterker. Daardoor klinkt я люблю этот фильм enthousiaster dan мне нравится этот фильм.
In een onwerkelijke voorwaarde met если бы staat het werkwoord in de verleden tijd zonder nog een keer бы: если бы я имел. De bijzin bevat de voorwaarde, de hoofdzin bevat het tweede бы. Dubbele бы in de bijzin is onjuist.