SEE Compulsory Nepali study materials
SEE Compulsory Nepali study resources

अनुमानमूलक प्रश्नमा तीन विद्यार्थीका तीन थरी उत्तर

SEE Compulsory Nepali · Put your knowledge to work in context.

All case studies

अनुमानमूलक प्रश्नमा तीन विद्यार्थीका तीन थरी उत्तर

सरस्वती माध्यमिक विद्यालय, पोखराको कक्षा १० 'ख' मा ४५ विद्यार्थी छन्। नेपालीको ४० मिनेटको पिरियडमा शिक्षकले 'सामाजिक सञ्जाल र किशोर जीवन' शीर्षकको ३०० शब्दको अनुच्छेद पढाउनुभयो। अनुच्छेदमा सामाजिक सञ्जाललाई 'दोधारे हतियार' भनिएको छ र दुई फाइदा तथा दुई जोखिम उल्लेख छन्। पाठपछि तीन प्रश्न सोधिए: (क) 'दोधारे हतियार' भन्नुको आशय के हो? (ख) दुई फाइदा लेख। (ग) लेखकसँग सहमत छौ? कारण देऊ। सीताले अनुच्छेदको वाक्य जस्ताको तस्तै सारेर (क) को उत्तर दिइन्; रमेशले 'सामाजिक सञ्जाल नै नचाहिने' भनी अनुच्छेदमा नभएको निष्कर्ष निकाले; कविताले 'दोधारे' शब्दकै आधारमा फाइदा र हानि दुवै भएको तर्क लेखिन्। शिक्षकसँग अब ५ मिनेट छ, भोलिको नमुना परीक्षामा यही ढाँचाको ५ अंकको प्रश्न पर्नेछ। अघिल्लो कार्यपत्र जाँच्दा यस्तै प्रश्नमा ४५ मध्ये ३० ले २ अंक पाएका थिएनन् र कक्षाको औसत २.१/५ थियो।

1. तीनै उत्तरको पहिचान गर्दै कुन उत्तरले 'अनुमान' देखाउँछ र कुनले कुन सीपको अभाव देखाउँछ? कारणसहित लेख।

Read the worked answer

पहिचान: कविताको उत्तर अनुमानमूलक (inferential) हो। प्रश्नले 'आशय' सोधेको छ, त्यसैले शब्दको शाब्दिक अर्थ होइन, 'दोधारे' रूपकलाई अनुच्छेदका फाइदा र जोखिमसँग जोडेर लेखकको मनसाय निकाल्नुपर्थ्यो - कविताले ठ्याक्कै त्यही गरेकी छन्।

सीता: उत्तरमा अनुच्छेदकै वाक्य छ, तर आशय निकालिएको छैन। यो पुनरुत्पादन (literal copying) हो; क्रियापद 'आशय के हो' भएकाले यसले पूरा अंक पाउनु हुँदैन।

रमेश: 'सामाजिक सञ्जाल नै नचाहिने' भन्ने कुरा अनुच्छेदमा छैन; उसले आफ्नै पूर्वाग्रहबाट निष्कर्ष निकालेको छ (over-generalisation)। यो पठन-सीमा नाघ्ने त्रुटि हो, स्मरणको त्रुटि होइन।

कविता: निष्कर्ष सही छ, तर प्रमाण-वाक्य छोटो छ; पूरा अंकका लागि अनुच्छेदको कुन वाक्यले के भन्छ भन्ने जोडाइ देखाउनुपर्थ्यो।

निष्कर्ष: तीनै जना फरक सीपमा चुकेका हुन्। शिक्षकले 'कमजोर' भनेर एउटै उपचार दिनुभन्दा तीन फरक उपचार योजना बनाउनुपर्छ।

2. ५ मिनेटमा गर्न सकिने पुनःशिक्षण रणनीति बनाऊ र (क) को नमुना उत्तरको संरचना देखाऊ।

Read the worked answer

५ मिनेटको योजना: १. बोर्डमा 'दोधारे = दुई धार' लेख्ने र विद्यार्थीलाई अनुच्छेदबाट दुई फाइदा र दुई जोखिम छान्न ९० सेकेन्ड दिने। २. एउटै वाक्य-खोपी दिने: 'यसैले लेखकको आशय ... हो।' विद्यार्थीले आफैँ पूरा गर्ने। ३. सीता, रमेश र कविताका उत्तर बोर्डमा टाँसेर कक्षाले क्रममा राख्न लगाउने - ४५ जनै सहभागी हुन्छन्, व्यक्तिगत जाँचको समय बाँचिन्छ।

नमुना उत्तरको संरचना (२ अंक): (क) रूपकको सङ्केत अर्थ - एउटै वस्तुले फाइदा र हानि दुवै गर्ने; (ख) अनुच्छेदका दुई पक्षसँग जोडाइ; (ग) 'त्यसैले लेखकको मनसाय सन्तुलित प्रयोग हो' भन्ने निष्कर्ष। पहिलो र तेस्रो बुँदा भए १ अंक, तीनै भए २ अंक।

यसरी मापदण्ड पहिले नै भनिदिँदा अंकन विश्वसनीय हुन्छ र विद्यार्थीले 'कति लेख्ने' भन्ने अन्योल हट्छ।

3. रमेशलाई दिने फिडब्याक कसरी दिँदा उसको आत्मविश्वास घट्दैन? एउटा व्यवहारिक निर्देशन लेख।

Read the worked answer

पहिले उसको उत्तरको सही पक्ष भन्ने: 'तिमीले सञ्जालको जोखिम चिन्यौ, त्यो ठीक हो।' फिडब्याक सधैँ सही अंशबाट सुरु गर्दा विद्यार्थी रक्षात्मक हुँदैन।

त्यसपछि प्रमाण देखाउने: 'अनुच्छेदको यो वाक्य पढ - लेखकले फाइदा पनि भनेका छन्। तिम्रो निष्कर्षलाई टेक्ने वाक्य अनुच्छेदमा कहाँ छ?' 'होइन' भन्नुभन्दा 'प्रमाण कहाँ छ' भनी सोध्दा उसैले आफ्नो सीमा देख्छ।

अन्तमा एउटै वाक्यमा निर्देश: 'आफ्नो विचार लेख्नुअघि अनुच्छेदमा त्यसको आधार खोज; आधार नभए 'मलाई लाग्छ' भनी छुट्टै लेख।' यसले आत्मविश्वास नगुमाई पठन-सीमा सिकाउँछ र (ग) जस्ता व्यक्तिगत धारणा सोध्ने प्रश्नमा पनि काम लाग्छ।