NT2 Programma I key terms

Een uitspraak waar je het mee eens of oneens kunt zijn; bij Spreken moet je vaak je mening over zo'n uitspraak geven en die met argumenten onderbouwen.

Een reden of bewijs dat je mening ondersteunt. Een sterk argument is concreet, herkenbaar voor de luisteraar en sluit logisch aan op je standpunt.

Wat je ergens van vindt. In het examen moet je je mening duidelijk verwoorden en niet alleen 'ja' of 'nee' zeggen, maar uitleggen waarom.

Extra uitleg waarbij je een bewering verduidelijkt met een voorbeeld, oorzaak of gevolg, zodat de luisteraar precies begrijpt wat je bedoelt.

Een concrete situatie die je noemt om je punt aannemelijk te maken. Bij Spreken gebruik je vaak een persoonlijke ervaring als voorbeeld bij je argument.

Iets wat je zelf hebt meegemaakt. Persoonlijke ervaringen maken je verhaal geloofwaardig en helpen je om een standpunt concreet te onderbouwen.

De manier waarop zinnen en alinea's logisch op elkaar aansluiten. Zonder samenhang raakt de luisteraar of lezer de rode draad kwijt.

Een woord dat verbanden aangeeft, zoals 'daarom', 'echter' of 'ten eerste'. Het helpt de luisteraar of lezer je redenering te volgen.

De opbouw van je tekst of spreekbeurt: inleiding, kern met argumenten en een afsluiting. Een duidelijke structuur maakt je boodschap begrijpelijk.

Het eerste deel van je spreekbeurt of tekst, waarin je het onderwerp introduceert en de luisteraar of lezer nieuwsgierig maakt.

Het laatste deel waarin je je belangrijkste punt herhaalt of een conclusie trekt, zodat de luisteraar weet dat je klaar bent.

De slotsom die je trekt na je argumenten. Een goede conclusie vat kort samen wat je hebt betoogd zonder nieuwe informatie toe te voegen.

Een korte presentatie voor een groep waarin je een onderwerp toelicht. Bij het examen Spreken houd je zo'n presentatie van enkele minuten.

Reageren op wat de ander zegt en tegelijk je eigen punt duidelijk maken. Dit vraagt om luisteren, doorvragen en gepast reageren.

Extra vragen stellen om meer informatie of verduidelijking te krijgen. Zo laat je zien dat je actief luistert en het gesprek gaande houdt.

Op het juiste moment zelf aan het woord komen in een gesprek, zonder anderen te onderbreken of te lang aan het woord te blijven.

Iets op een andere, eenvoudigere manier opnieuw zeggen zodat de ander het begrijpt, bijvoorbeeld door een synoniem of voorbeeld te gebruiken.

Uitleg van iets zonder het precieze woord te noemen. Nuttig wanneer je een woord even niet weet tijdens het spreken.

De manier waarop je klanken en woorden uitspreekt. Een verzorgde uitspraak is nodig om verstaanbaar te zijn voor de beoordelaar.

De melodie van je stem: waar je stijgt of daalt. Met intonatie benadruk je belangrijke woorden en laat je horen of een zin een vraag is.

De extra nadruk die je op een lettergreep of woord legt. Met klemtoon maak je duidelijk welk deel van je zin het belangrijkst is.

Het tempo en het gemak waarmee je spreekt, zonder veel lange pauzes of haperingen. Enige aarzeling is normaal, maar het verhaal moet doorlopen.

Hoe snel je praat. Een rustig tempo helpt de luisteraar je te volgen; te snel spreken leidt tot onduidelijkheid en fouten.

De verzameling woorden die je kent en kunt gebruiken. Een brede woordenschat maakt het makkelijker om precies te zeggen wat je bedoelt.

Onder woorden brengen wat je wilt zeggen. Goed formuleren betekent: korte, duidelijke zinnen met een logische volgorde.

Korte notities die je tijdens de voorbereiding maakt met steekwoorden. Ze helpen je om je verhaal te onthouden zonder het letterlijk voor te lezen.

De tijd vóór het examen waarin je nadenkt over onderwerp, structuur en argumenten. Een goede voorbereiding maakt je spreekbeurt rustiger en overtuigender.

Eén woord dat een groter idee vertegenwoordigt op je briefje. Met steekwoorden spreek je vrijer dan wanneer je hele zinnen opschrijft.

Het thema waarover je spreekt of schrijft. Kies bij voorkeur een onderwerp waarover je iets weet, zodat je makkelijk argumenten vindt.

De mensen voor wie je spreekt of schrijft. Je past je toon en woordkeuze aan je doelgroep aan, bijvoorbeeld formeel of juist informeel.

De mate van formaliteit in je taalgebruik. In een brief aan een instantie gebruik je een formeel register, in een bericht aan een vriend een informeel.

Hoe je iemand aanspreekt, bijvoorbeeld 'u' of 'jij'. De keuze hangt af van de relatie tot de lezer en de mate van formaliteit.

Verzorgde taal zonder spreektaal of straattaal, passend bij brieven aan instanties, klachten of sollicitaties. Volledige zinnen en 'u' horen erbij.

Een formele brief met vaste onderdelen zoals afzender, geadresseerde, datum, onderwerp, aanhef, kern en afsluiting met ondertekening.

De begroeting bovenaan een brief of e-mail, zoals 'Geachte mevrouw De Vries,' of 'Beste Jan,'. De keuze hangt af van de relatie.

De korte regel boven de tekst van een brief of e-mail die in enkele woorden zegt waar het bericht over gaat, zodat de lezer meteen weet wat hij kan verwachten.

Een digitaal bericht met een vaste opbouw: onderwerpregel, aanhef, korte alinea's en een afsluitende groet met je naam.

Een brief waarin je een probleem beschrijft en om een oplossing vraagt. Je noemt feiten, je verwachting en een concrete reactie die je wilt.

Een brief waarin je op een vacature reageert. Je legt uit waarom je geschikt bent en verwijst naar je cv en ervaring.

De reden waarom je iets wilt of doet, bijvoorbeeld waarom je op een baan reageert. In een sollicitatiebrief maak je je motivatie concreet.

Een groep zinnen over één deelonderwerp, gescheiden door een witregel. Elke alinea heeft bij voorkeur één kernzin met een duidelijke functie.

De belangrijkste zin van een alinea, meestal aan het begin, die samenvat waar de rest van de alinea over gaat.

De juiste schrijfwijze van woorden, inclusief werkwoordsvormen, tussenletters en hoofdletters. Fouten in spelling beïnvloeden het cijfer voor Schrijven.

De regels voor zinsbouw en werkwoordsvormen. Correcte grammatica is nodig om je boodschap begrijpelijk en verzorgd over te brengen.

De manier waarop je woorden tot zinnen ordent. Duidelijke zinsbouw betekent: niet te lang, met de persoonsvorm op de juiste plaats.

Het gebruik van leestekens zoals punt, komma en vraagteken. Goede interpunctie maakt een tekst leesbaar en voorkomt misverstanden.

De laatste regel van een brief of e-mail, zoals 'Met vriendelijke groet,' gevolgd door je naam. De vorm past bij het register van het bericht.