ASSEB HSLC First Language Assamese (MIL) common mistakes
ASSEB HSLC First Language Assamese (MIL) · Understand the traps and how to avoid them.
অপঠিত গদ্যাংশৰ উত্তৰত প্ৰশ্নই বিচৰা কথাষাৰ এৰি ওচৰৰ সম্পূৰ্ণ বাক্যকেইটা হুবহু তুলি লিখি দিয়ে; 'নিজৰ ভাষাত লিখা' বুলি থকা নিৰ্দেশ উপেক্ষা কৰে।
পাঠ্যবহীৰ প্ৰশ্ন-উত্তৰ মুখস্থ কৰি অভ্যস্ত হোৱাৰ বাবে, আৰু পৰীক্ষাৰ ভয়ত 'শব্দ সলালে ভুল হ'ব' বুলি ভবা বাবে।
What to do instead
প্ৰথমে প্ৰশ্নৰ ক্ৰিয়াপদ আৰু প্ৰশ্নবোধক শব্দ (কি/কিয়/কেনেকৈ) তলত আঁচ দি, উত্তৰটো ২–৩ খণ্ডবাক্যত নিজৰ ভাষাত লিখা; তুলি লোৱাৰ আগে প্ৰশ্নৰ নিৰ্দেশ পঢ়ি লোৱা।
একে প্ৰশ্নত দুটা অংশ থাকিলেও (যেনে 'কি আৰু কিয়') প্ৰথম অংশৰহে উত্তৰ দিয়ে; ৩ নম্বৰৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দুশাৰীত শেষ কৰি দিয়ে বা ১ নম্বৰৰ প্ৰশ্নত আধা পৃষ্ঠা লিখে।
প্ৰশ্নটো এপলক পঢ়িয়েই লিখিবলৈ ধৰে, আৰু নম্বৰৰ লগত উত্তৰৰ দৈঘ্যৰ সম্পৰ্ক কি তাক শিকি থোৱা নাই।
What to do instead
উত্তৰ লিখাৰ আগে প্ৰশ্নত থকা 'আৰু' যোগেৰে জোড়া অংশবোৰ ভাঙি সংখ্যা দি লোৱা; প্ৰতিটো অংশৰ বাবে একোটাকৈ বাক্য বা অনুচ্ছেদ ৰখা আৰু নম্বৰ অনুসৰি দৈঘ্য ঠিক কৰা।
'চৰিত্ৰটোৰ বৈশিষ্ট্য লিখা' বা 'লেখকৰ উদ্দেশ্য কি' ধৰণৰ প্ৰশ্নত গোটেই কাহিনীৰ সাৰাংশ লিখি থয়-চৰিত্ৰৰ নাম, বৈশিষ্ট্য বা উদ্দেশ্য স্পষ্টকৈ নোলোৱাকৈ।
গল্প বা পাঠ মুখস্থ অৱস্থাত ৰখা হয়; বৈশিষ্ট্য, কাৰণ, সমালোচনা-এই প্ৰশ্ন-প্ৰকাৰবোৰ বেলেগ বেলেগ বুলি অভ্যাস নাথাকে।
What to do instead
উত্তৰৰ প্ৰথম বাক্যতে প্ৰশ্নৰ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি মূল কথাটো লিখা ('লেখকে দেখুৱাব বিচাৰিছে যে...'); তাৰ পিছত পাঠৰ পৰা দুটা সাক্ষ্য আৰু এটা নিজৰ মন্তব্য দিয়া।
কবিতাৰ ভাৱাৰ্থ লিখিবলৈ দিলে গোটেই কবিতাৰ বিষয়বস্তুৰ সাৰাংশ লেখে; শব্দৰ প্ৰতিশব্দ (অন্বয়) নিদিয়ে, ৰূপক-উপমা অলংকাৰ চিনি নাম নুলেখে।
'ভাৱাৰ্থ' মানে 'সাৰাংশ' বুলি ভুল ধাৰণা থকাৰ বাবে, আৰু কবিতাৰ সাধাৰণ ভাব আৰু শব্দ-পদৰ অৰ্থৰ পাৰ্থক্য স্পষ্ট নোহোৱাৰ বাবে।
What to do instead
প্ৰথমে শব্দৰ প্ৰতিশব্দ লিখি, তাৰ পিছত বাক্যত সজাই ভাব লিখা; অলংকাৰৰ নাম উল্লেখ কৰা আৰু প্ৰতিটো ভাৱাৰ্থৰ শেষত কবিৰ ভাব এশাৰীত সামৰি দিয়া।
সন্ধি ভাঙোঁতে বৰ্ণ এটা লুপন নহ'লেও 'সন্ধি' বুলি লিখে; আকৌ সমাসত কোনো পদ লোপ নোহোৱা ৰূপকো সমাস বুলি ভাঙি দিয়ে; কোনো ক্ষেত্ৰতে সন্ধি বা সমাসৰ নাম নুলেখে।
সন্ধি (বৰ্ণৰ সংযোগ) আৰু সমাস (পদৰ সংক্ষেপ) দুয়োটা 'শব্দ ভঙা' কাম বুলি একেই ধৰি লোৱাৰ বাবে।
What to do instead
ভঙাৰ পিছত পৰীক্ষা কৰা-মাজৰ বৰ্ণ এটা লুপন হ'লে সন্ধি, অৰ্থপূৰ্ণ পদ এটা লুপন হ'লে সমাস; সন্ধিৰ নাম (স্বর/ব্যঞ্জন/বিসৰ্গ) আৰু সমাসৰ নাম (কৰ্মধাৰয়/দ্বন্দ্ব আদি) লগে লগে লিখা।
কৰক নিৰ্ণয় কৰোঁতে বিভক্তিৰ ৰূপ চাই সিদ্ধান্ত লয়-'-এ' দেখিলেই কৰ্তা, '-ক' দেখিলেই কৰ্ম-বাক্যৰ অৰ্থলৈ নোচোৱাকৈ।
'এক বিভক্তি = এক কৰক' বুলি সহজ সূত্ৰ মুখস্থ কৰি লোৱাৰ বাবে; অকৰ্মক-সকৰ্মক ক্ৰিয়া আৰু অপ্ৰাণীবাচক কৰ্তাৰ পাৰ্থক্য নজনাৰ বাবে।
What to do instead
প্ৰতিটো বাক্যত ক্ৰিয়াৰ সৈতে সোধা-'কোনে কৰিছে', 'কাক/কি', 'কিৰ দ্বাৰা'-তাৰ পিছত বিভক্তিৰ চিহ্ন মিলাই চোৱা; 'দ্বাৰা', 'পৰা' আদি অনুসৰ্গ থাকিলে কৰণ বা অপাদান হয় বুলি মনত ৰখা।
বাক্য ৰূপান্তৰ কৰোঁতে (যেনে অস্ত্যৰ্থকৰ পৰা নঞৰ্থক) কাল বা পুৰুষ সলনি কৰি পেলায়; অশুদ্ধ শোধনত মূল বাক্যলৈ নোচোৱাকৈ সম্পূৰ্ণ নতুন বাক্য লিখি অৰ্থ সলনি কৰে।
বাক্যৰ গাঁথনিৰ ওপৰত মন থকাৰ বাবে কাল-পুৰুষৰ বন্ধন পাহৰি যায়; 'শোধন মানে এটা ভাল বাক্য লিখা' বুলি ভুল ধাৰণা থকাৰ বাবে।
What to do instead
ৰূপান্তৰৰ পিছত মূল বাক্যৰ কাল, কৰ্তা আৰু অৰ্থ তিনিৰে তুলনা কৰি চোৱা; শোধনত কেৱল অশুদ্ধ অংশটো সলনি কৰা আৰু বাকী অংশ যেনে আছিল তেনে ৰখা।
ৰচনাত ৰূপৰেখা নবনাই প্ৰথম অনুচ্ছেদতে পৰিচয় বা শিৰোনাম নোহোৱাকৈ আৰম্ভ কৰে; লিখাৰ দৈঘ্যৰ সীমা নাথাকে আৰু শেষত উপসংহাৰ নিদিয়ে; কেতিয়াবা প্ৰশ্নৰ এটা দিশহে লিখি থয়।
সময় নিয়ন্ত্ৰণ নহ'লে লগে লগে লিখিবলৈ ধৰে, আৰু 'ৰচনা মানে যিমান পাৰি সিমান লিখা' বুলি ভাবে; নিৰ্দেশিত শব্দ-সংখ্যাৰ অভ্যাস নাথাকে।
What to do instead
৫ মিনিটত ভূমিকা-মূল অংশ (৩–৪ টা পইণ্ট)-উপসংহাৰৰ ৰূপৰেখা লিখা, নম্বৰ অনুসৰি দৈঘ্য ঠিক কৰা আৰু মূল অংশত প্ৰতিটো পইণ্ট একোটাকৈ অনুচ্ছেদত দিয়া।
আবেদন বা পত্ৰত প্ৰেৰকৰ ঠিকনা, তাৰিখ, প্ৰাপকৰ ঠিকনা, সম্বোধন, বিষয়, বিদায় সম্ভাষণ-এই ক্ৰম ভাঙি লিখে; 'মাননীয়' আৰু 'শ্ৰদ্ধাৰ' ৰ ব্যৱহাৰৰ পাৰ্থক্য নুবুজে; বিষয়-বস্তু দুটা-তিনটা অনুচ্ছেদত সিঁচৰিত কৰি দিয়ে।
বিন্যাসৰ ছাঁচ মুখস্থ নাথাকে; পত্ৰ এটা 'তথ্য জনোৱাৰ মাধ্যম' বুলি ভাবি বিন্যাসক অগুৰুত্বপূৰ্ণ জ্ঞান কৰে।
What to do instead
লিখাৰ আগে ছাঁচটো কাগজত টুকি লৈ ক্ৰমে লিখা; চৰকাৰী চিঠি/আবেদনত 'শ্ৰদ্ধাৰ', বন্ধু-পৰিয়ালত 'প্ৰিয়' ব্যৱহাৰ কৰা; আৰু মূল কথা এটা অনুচ্ছেদতে স্পষ্ট কৰি দিয়া।
বাক্যাংশ বা বাগধাৰাৰ অৰ্থ শব্দে-শব্দে লয়-'হাত ধৰা'ক 'হাতত ধৰা' বুলি লিখা; আকৌ গদ্যাংশৰ শব্দাৰ্থত অভিধানৰ প্ৰথম অৰ্থটো লিখি থয়, প্ৰসংগৰ অৰ্থ নহয়।
বাগধাৰা আৰু সাধাৰণ পদবন্ধ দুয়োটা 'বাক্যাংশ' বুলি একেই ধৰি লোৱাৰ বাবে; লাক্ষণিক অৰ্থ চিনাৰ অভ্যাস নাথাকে।
What to do instead
বাক্যাংশটো পঢ়ি চোৱা-শব্দবোৰৰ পোনপটীয়া অৰ্থই বাক্যটোত মিলে নে নাই; নিমিলিলে সেয়া বাগধাৰা। শব্দাৰ্থ লিখোঁতে গদ্যাংশৰ বাক্যটোৰ প্ৰসংগত অৰ্থটো বাছি লোৱা।