AP SSC Telugu (First Language) common mistakes
AP SSC Telugu (First Language) · Understand the traps and how to avoid them.
పాత్ర స్వభావం, ధర్మం లేదా రచయిత ఉద్దేశం అడిగిన ప్రశ్నకు కథను మొదటినుంచి చివరివరకు తిరిగి రాసేయడం; చివర్లో 'అతను మంచివాడు' అని మాత్రమే ముగించడం.
పాఠం బోధనలో కథానడకకే ప్రాధాన్యం ఇవ్వడం; లక్షణం-సాక్ష్యం అనే నిర్మాణంలో సాధన లేకపోవడం; ఎక్కువ రాస్తే ఎక్కువ మార్కులు అనే భ్రమ.
What to do instead
ప్రతి పాత్రకు 3 లక్షణాలు రాసి, ప్రతి లక్షణానికి ఒక సన్నివేశం మరియు ఒక మాట/వాక్యం జతచేయడం - 'లక్షణం → సన్నివేశం → ఉల్లేఖనం' అనే మూడు అడుగుల నమూనాలో సాధన చేయడం. సారాంశం అడిగినప్పుడు మాత్రమే కథను రాయాలి; పాత్ర విశ్లేషణలో కథను తిరిగి రాయకూడదు.
ఇతివృత్తి పోలిన పాఠ్యాంశాలను కలిపేయడం - ఒక పాఠం పాత్ర పేరుతో మరో పాఠం సన్నివేశాన్ని వివరించడం, రచయిత పేరు లేదా ప్రక్రియను తారుమారు చేయడం.
అన్ని పాఠాలు ఒకేసారి చదవడం, పరీక్షకు ముందు మొత్తం పునశ్చరణ చేయకపోవడం; దేశభక్తి, భక్తి వంటి ఒకే అంశంపై ఉన్న పాఠాలు ఒకటిగా గుర్తుపట్టడం.
What to do instead
ఒక పేజీలో పట్టిక తయారు చేయడం: పాఠం పేరు | రచయిత | ప్రక్రియ (కథ/వ్యాసం/జీవిత చరిత్ర) | కేంద్ర పాత్రలు | ముఖ్య సన్నివేశం ఒక వాక్యంలో | సందేశం. ప్రతి పరీక్షకు ముందు ఈ పట్టికను మాత్రమే ఒకసారి చదవడం; సందేహం వచ్చినప్పుడు పాఠ్యపుస్తకంలో ఆ పాఠం తెరిచి పేరు నిర్ధారించుకోవడం.
పద్యానికి భావం అడిగితే కవి జీవిత విశేషాలతో మొదలుపెట్టి, పద్య పంక్తులనే పదే పదే అనుకరించడం; ఏ పద్యానికైనా సరిపోయే మార్గరాక భావం రాయడం.
భావం అంటే పద్యాన్ని చదవడమే అనే భ్రమ; కవి పరిచయం తప్పనిసరి అని భావించడం; పద్యాన్ని సొంత మాటల్లో మార్చే సాధన లేకపోవడం.
What to do instead
మూడు భాగాల నమూనా: (1) సందర్భం ఒక వాక్యం - ఎవరు, ఎవరితో, ఏ స్థితిలో చెప్పారు; (2) పద్య భావాన్ని సొంత మాటల్లో 3-4 వాక్యాలు; (3) భావ రీతి మరియు సందేశం. కవి పరిచయం అడిగినప్పుడే విడిగా రాయాలి. ఒకే కవి రాసిన రెండు పద్యాల భావాలు వేరుగా ఉంటాయని గుర్తించి, ప్రతి పద్యానికి విడి నోట్స్ రాయడం.
సీసం, ఆటవెలది, తేటగీతిలను వృత్తాలని రాయడం; వృత్తం పేరు చెప్పి గణ విభజన, యతి స్థానం, ప్రాస చూపకపోవడం; గణాలను తప్పుగా లెక్కించడం.
పద్యాన్ని లయతో బిగ్గరగా చదవకపోవడం; జాతులు (సీసం, ఆటవెలది, తేటగీతి) మరియు వృత్తాల మధ్య భేదాన్ని స్పష్టంగా నేర్చుకోకపోవడం; గణాలను గుర్తుపట్టే సాధన లేకపోవడం.
What to do instead
'యమాతారాజభానసలగం' అనే స్మృతి పద్యంతో య, మ, త, ర, జ, భ, న, స గణాలను నేర్చుకోవడం. ప్రతి పద్యానికి నాలుగు కాలమ్‌ల చెక్‌లిస్ట్ - పాదాలు, గణ విభజన, యతి స్థానం, ప్రాసాక్షరం. పద్యాన్ని ముందు గట్టిగా లయతో చదివి, తర్వాతే లక్షణాలు రాయడం; పాఠ్యపుస్తకంలోని లక్షణాలు ఒక కార్డుపై రాసి ఉంచుకోవడం.
సంధి పేరు మాత్రం రాయడం, విభజన ముందు చేయకపోవడం; సవర్ణదీర్ఘాన్ని గుణసంధి అని, యణాదేశాన్ని అచ్చు సంధి అని రాయడం; విసర్గ సంధి, త్రిక సంధి ఉదాహరణలను గుర్తించకపోవడం.
నియమాలను ఉదాహరణలతో కలిపి నేర్చుకోకపోవడం; 'ఏ అచ్చు + ఏ అచ్చు కలుస్తున్నాయి' అని ముందు గుర్తించే అలవాటు లేకపోవడం.
What to do instead
ప్రతి సంధి పదానికి మూడు అడుగులు: (1) విభజన రాయడం, (2) కలిసే అచ్చులు/హల్లులు గుర్తించడం, (3) నియమంతో సరిపోల్చి పేరు రాయడం. సవర్ణదీర్ఘ, గుణ, వృద్ధి, యణాదేశ, త్రిక, విసర్గ - ఈ జాబితాను ఒక కార్డుపై రాసి, రోజూ పది పదాలను విభజించి సాధన చేయడం. పదం మొత్తం రాయకుండా పేరు మాత్రమే రాయడం అనే అలవాటును విడవడం.
సమాసం పేరు చెప్పి విగ్రహవాక్యం రాయకపోవడం; బహువ్రీహిని తత్పురుష అని, కర్మధారయాన్ని ద్వంద్వ అని రాయడం; షష్ఠీ తత్పురుష వంటి సంబంధ సమాసాలను గుర్తించకపోవడం.
పదాల మధ్య అర్థ సంబంధం కంటే పేర్లను గుర్తుపెట్టుకోవడం; 'ఏ పదం ప్రధానం?' అనే పరీక్ష వేయకపోవడం.
What to do instead
ప్రతి సమాసానికి మూడు ప్రశ్నలు: (1) విగ్రహవాక్యం రాయగలనా? (2) విగ్రహంలోని ప్రధాన పదం సమాసంలో బయట ఉందా? బయట ఉంటే అది బహువ్రీహి (ఉదా. పద్మాక్షి = పద్మముల వంటి కన్నులు కలది); (3) రెండు పదాలూ సమాన ప్రధానమా → ద్వంద్వ; ఒకటి విశేషణం → కర్మధారయ. విగ్రహవాక్యం రాయకుండా సమాసం పేరు రాయకూడదు.
'వలె', 'పోలె' వంటి పదం కనిపిస్తే ఉపమాలంకారం అని ముద్ర వేయడం; ఉపమేయం, ఉపమానం చూపకపోవడం; అతిశయోక్తిని లేదా శ్లేషను ఉపమ అని రాయడం; రెండు-మూడు అలంకారాలను ఊహగా జాబితా చేయడం.
అలంకారాన్ని నిర్వచనంతో కాక పైపైన కనిపించే పదాలతో గుర్తించడం; ఒకటి తప్పితే మరొకటి అయినా సరిపోతుందనే పరీక్ష వ్యూహం.
What to do instead
ప్రతి అలంకారానికి ఒక పరీక్ష: ఉపమ - ఉపమేయం, ఉపమానం, ఉపమావాచకం మూడూ వేరుగా ఉండాలి; రూపకం - ఉపమేయాన్ని ఉపమానంతో అభేదంగా చెప్పడం, ఉపమావాచకం ఉండదు; అతిశయోక్తి - ఉన్నదానిని మించి పెంచి చెప్పడం; శ్లేష - ఒకే పదానికి రెండు అర్థాలు. ఒక్క అలంకారం పేరు రాసి, ఏ పదాల్లో ఉందో మాత్రమే చూపడం - జాబితా రాయకూడదు.
వ్యాసంలో ముందు చట్రం లేకుండా 8-10 వాక్యాలు ఒకే పేరాలో రాసి, పరిచయం-ముగింపు లేకుండా వదిలేయడం; అంశం మారడం; పదపరిమితిని మించడం లేదా చాలా తగ్గించడం.
సమయం ఆదా చేయాలని నేరుగా రాయడం మొదలుపెట్టడం; అడిగిన అంశాలు ఏవో గుర్తించకపోవడం; స్కోరింగ్ నిర్మాణంపై అవగాహన లేకపోవడం.
What to do instead
మొదటి రెండు-మూడు నిమిషాలు ప్రశ్నపత్రం మూలలో 4-5 అంశాలు రాయడం; తర్వాత మూడు పేరాలు - పరిచయం (2-3 వాక్యాలు) → అంశాలు (ఒక పేరాలో ఒక అంశం, ఉదాహరణతో) → ముగింపు (2-3 వాక్యాలు). రాసిన తర్వాత పదాలు లెక్కించి పరిమితిలో ఉన్నట్టు నిర్ధారించుకోవడం; అంశానికి సంబంధం లేని వాక్యాలను కొట్టేయడం.
లేఖలో పంపినవారి చిరునామా, తేదీ, సంబోధన, విషయం, ముగింపు, సంతకం వంటి అంగాలను వదిలేయడం; అధికార లేఖను మిత్రునికి రాసే లేఖలా, లేదా వ్యాసంలా రాయడం.
లేఖ ఒక ఆకృతి (format) పరీక్ష అని తెలియకపోవడం; భాష, భావావేశంపైనే దృష్టి పోవడం; నమూనా లేఖను ఒకసారి కూడా పూర్తిగా రాయకపోవడం.
What to do instead
ఒక ఖాళీ లేఖ నమూనాను రాసి ఆరు అంగాలను క్రమంగా గుర్తుంచుకోవడం: పైన పంపినవారి చిరునామా, తేదీ; ఎడమవైపు సంబోధన; మధ్యలో విషయం; శరీర భాగం; ముగింపు వాక్యం; కుడివైపు సంతకం-పేరు. ప్రతి సాధనలో ఈ క్రమాన్ని తప్పకుండా పాటించడం; అధికార లేఖలో మర్యాదపూర్వక, సంక్షిప్త శైలి వాడడం, సొంత అనుభవాలను జోడించకపోవడం.
ఉపవాచకంలోని పాత్రల పేర్లు, సన్నివేశాలను సరిగా చెప్పకపోవడం; పాఠంలోని వివరాలకు బదులు సాధారణ జ్ఞానం లేదా ఇతర పాఠాల నుంచి జవాబులు రాయడం; అభిప్రాయానికి కథలో ఆధారం చూపకపోవడం.
ఉపవాచకాన్ని ఒకసారి చదివి వదిలేయడం; ఇక్కడి నుంచే ఎక్కువ మార్కుల ప్రశ్నలు వస్తాయని తెలియకపోవడం; పేర్లను నోట్స్ చేసుకోకపోవడం.
What to do instead
ప్రతి పాఠానికి అరపేజీ నోట్స్: కథానిక పేరు, రచయిత, కేంద్ర పాత్రలు పేర్లతో, ముఖ్య ఘట్టాలు క్రమంగా, సందేశం/విలువ. జవాబులో ప్రతి అభిప్రాయానికి 'ఏ ఘట్టంలో' అని రాయడం; ప్రశ్నకు సంబంధించిన పాఠాన్ని మాత్రమే ఉల్లేఖించడం, ఇతర పాఠాల వివరాలు కలపకపోవడం.