SPM Mathematics key terms

Nombor bulat yang lebih daripada 1 dan hanya boleh dibahagi tepat oleh 1 serta dirinya sendiri, contohnya 2, 3, 5, 7 dan 11. Nombor 1 bukan nombor perdana.

Nombor bulat terbesar yang boleh membahagi tepat dua atau lebih nombor yang diberi. Contohnya, FSTB bagi 12 dan 18 ialah 6, dan ia digunakan untuk mempermudah pecahan.

Nombor bulat terkecil selain sifar yang merupakan gandaan bagi setiap nombor dalam satu set. Contohnya, GSTK bagi 4 dan 6 ialah 12, dan ia membantu menyelesaikan masalah berkaitan pecahan.

Himpunan nombor bulat positif, nombor bulat negatif dan sifar, tanpa pecahan atau perpuluhan, contohnya −3, 0 dan 7. Operasi tambah, tolak, darab dan bahagi melibatkan integer mengikut peraturan tanda.

Nombor yang boleh ditulis sebagai hasil bahagi dua integer dalam bentuk a/b dengan b bukan sifar. Pecahan dan perpuluhan berulang seperti 0.75 dan 2/3 tergolong dalam kategori ini.

Cara menulis nombor yang sangat besar atau sangat kecil sebagai A × 10ⁿ dengan 1 ≤ A < 10 dan n ialah integer. Contohnya, 45 000 ditulis sebagai 4.5 × 10⁴.

Digit dalam suatu nombor yang membawa maklumat tentang ketepatan sesuatu ukuran, dikira bermula dari digit bukan sifar yang pertama. Contohnya, 0.00450 mempunyai tiga angka bererti.

Nombor kecil yang menunjukkan berapa kali sesuatu asas didarab dengan dirinya sendiri, ditulis sebagai aⁿ. Contohnya, 2⁵ bermaksud 2 × 2 × 2 × 2 × 2, dan hukum indeks digunakan untuk mempermudah sebutan.

Nombor yang apabila didarab dengan dirinya sendiri menghasilkan nombor yang diberi. Contohnya, punca kuasa dua bagi 49 ialah 7 kerana 7 × 7 = 49.

Jumlah panjang sempadan luar sesuatu bentuk dua dimensi, diukur dalam unit panjang seperti cm atau m. Perimeter segi empat tepat ialah 2(panjang + lebar).

Saiz kawasan yang diliputi oleh sesuatu bentuk dua dimensi, diukur dalam unit persegi seperti cm² atau m². Contohnya, luas segi tiga ialah ½ × tapak × tinggi.

Jumlah ruang yang dipenuhi oleh sesuatu pepejal tiga dimensi, diukur dalam unit padu seperti cm³. Isi padu kuboid dikira sebagai panjang × lebar × tinggi.

Dalam segi tiga bersudut tegak, kuasa dua hipotenus sama dengan hasil tambah kuasa dua dua sisi yang lain, iaitu c² = a² + b². Teorem ini digunakan untuk mencari panjang sisi yang tidak diketahui.

Dua bentuk adalah kongruen apabila sama bentuk dan sama saiz, iaitu semua sisi sepadan dan sudut sepadan adalah sama. Kekongruenan segi tiga boleh dibuktikan melalui SSS, SAS, ASA atau AAS.

Dua bentuk adalah serupa apabila bentuknya sama tetapi saiznya mungkin berbeza, iaitu sudut sepadan sama dan sisi sepadan berkadaran. Nisbah panjang sisi sepadan dipanggil faktor skala.

Suatu transformasi yang mengubah saiz sesuatu bentuk tanpa mengubah bentuknya, ditentukan oleh satu titik tetap dan faktor skala. Faktor skala negatif menghasilkan imej yang berpusing 180°.

Panjang sempadan lengkung sebuah bulatan. Lilitan dikira dengan rumus 2πj atau πd, dengan j ialah jejari dan d ialah diameter bulatan.

Kawasan bulatan yang dibatasi oleh dua jejari dan satu lengkok. Luas sektor ialah (θ/360) × πj², dengan θ ialah sudut sektor dalam darjah dan j ialah jejari.

Nisbah antara ukuran pada lukisan, pelan atau model dengan ukuran sebenar objek, contohnya 1 : 500. Skala digunakan untuk menukar panjang pada pelan kepada panjang sebenar.

Gabungan pemboleh ubah, nombor dan operasi tanpa tanda sama dengan, contohnya 3x + 2y − 5. Ungkapan boleh dipermudah dengan menggabungkan sebutan serupa.

Persamaan yang melibatkan pemboleh ubah berkuasa satu dan diwakili oleh garis lurus pada graf, contohnya 2x + 3 = 11. Penyelesaiannya ialah nilai pemboleh ubah yang memenuhi persamaan tersebut.

Pernyataan yang membandingkan dua ungkapan linear menggunakan simbol >, <, ≥ atau ≤, contohnya 3x − 1 < 8. Penyelesaiannya ialah satu julat nilai, bukan satu nilai tunggal.

Dua atau lebih persamaan linear yang mengandungi pemboleh ubah yang sama dan perlu diselesaikan bersama. Penyelesaiannya ialah pasangan nilai yang memenuhi semua persamaan tersebut pada masa yang sama.

Persamaan yang menyatakan hubungan antara beberapa pemboleh ubah, contohnya v = u + at. Rumus boleh diubah perkara supaya pemboleh ubah tertentu menjadi subjek.

Hubungan antara dua kuantiti yang berubah bersama. Dalam ubahan langsung, y bertambah apabila x bertambah (y ∝ x); dalam ubahan songsang, y berkurang apabila x bertambah.

Hubungan yang memadankan setiap input dalam domain dengan tepat satu output dalam kodomain. Fungsi boleh diwakili melalui rumus, jadual, graf atau gambar rajah anak panah.

Ukuran kecuraman sesuatu garis lurus, iaitu perubahan y dibahagi perubahan x antara dua titik. Kecerunan positif bagi garis menaik dan negatif bagi garis menurun.

Persamaan dalam bentuk ax² + bx + c = 0 dengan a ≠ 0. Ia boleh diselesaikan melalui pemfaktoran, melengkapkan kuasa dua atau menggunakan rumus kuadratik.

Jumlah semua nilai data dibahagi dengan bilangan data. Min mewakili nilai purata, contohnya min bagi 2, 4 dan 9 ialah 5.

Nilai tengah bagi satu set data yang disusun mengikut tertib menaik atau menurun. Jika bilangan data genap, median ialah min bagi dua nilai tengah tersebut.

Nilai yang paling kerap muncul dalam satu set data. Sesuatu set data mungkin tiada mod langsung atau mempunyai lebih daripada satu mod.

Perbezaan antara nilai terbesar dan nilai terkecil dalam satu set data. Julat memberi gambaran kasar tentang serakan data tetapi sangat dipengaruhi oleh nilai ekstrem.

Perbezaan antara kuartil ketiga (Q3) dan kuartil pertama (Q1) bagi satu set data. Ia mengukur serakan 50% data di tengah dan kurang dipengaruhi oleh nilai ekstrem.

Sukatan serakan yang menunjukkan sejauh mana nilai data tersebar daripada min. Nilai kecil bermaksud data tertumpu hampir kepada min, manakala nilai besar bermaksud data lebih tersebar.

Bilangan kali sesuatu nilai atau kategori muncul dalam satu set data. Kekerapan digunakan untuk membina jadual kekerapan, histogram dan poligon kekerapan.

Ukuran kemungkinan sesuatu peristiwa berlaku, dikira sebagai bilangan hasil yang diingini dibahagi dengan jumlah bilangan hasil yang mungkin. Nilainya sentiasa antara 0 dan 1.

Himpunan semua hasil yang mungkin bagi sesuatu eksperimen, contohnya {1, 2, 3, 4, 5, 6} bagi lontaran sebiji dadu. Ia biasanya diwakili oleh huruf S.

Dua peristiwa yang tidak mungkin berlaku serentak dalam satu percubaan. Kebarangkalian gabungannya ialah P(A) + P(B), contohnya mendapat 'kepala' dan 'ekor' dalam satu lontaran syiling.