Buurtsportdag met een sponsorvoorwaarde
Je loopt stage bij een buurthuis en organiseert met vijf medestudenten een sportdag voor kinderen uit groep 6, 7 en 8. Er hebben zich 84 kinderen aangemeld. Je hebt twee uur in de sporthal, zes vrijwilligers en een budget van €250. Een fabrikant van frisdrank biedt €400 als jullie zijn drankje als enige drank aanbieden en zijn logo op de shirts zetten. Het buurthuis heeft geen beleid over sponsoring. Eén kind zit in een rolstoel en wil graag meedoen. De ouders van een ander kind hebben gemeld dat hun zoon astma heeft en snel buiten adem raakt. De vrijwilligers zijn onervaren en willen vooral 'leuke potjes' doen. De wethouder komt langs en wil graag een foto voor de krant. Je moet vandaag beslissen of je de sponsoring accepteert en hoe je het programma indeelt.
1. Beoordeel het sponsoraanbod. Wat adviseer je: accepteren, onderhandelen of afwijzen? Noem drie argumenten en geef aan wat je doet als de fabrikant niet wil onderhandelen.
Read the worked answer
Ik zou niet accepteren onder de huidige voorwaarde. Argument 1: gezondheid. Een sportdag voor kinderen van 10-12 jaar hoort water en gezonde dorstlessers te promoten; alleen frisdrank aanbieden geeft een verkeerd signaal en botst met het doel van bewegen en gezondheid. Argument 2: geloofwaardigheid. Als LO2-stage en buurthuis wil je niet afhankelijk lijken van een merk; ouders en school kunnen dit zien als reclame. Argument 3: exclusiviteit. De eis 'als enige drank' is een beperking; je kunt beter meerdere aanbieders hebben. Ik zou onderhandelen: welkomstbijdrage zonder exclusiviteit, water gratis, logo kleiner, of een tegenaanbod van €200 plus fruit. Als de fabrikant weigert, wijs ik af en zoek ik alternatieven: gemeente, lokale supermarkt, buurtvereniging. Ik leg de afweging voor aan het buurthuis en laat de kinderen niet betalen. Zo blijft het budget rondkomen door minder dure onderdelen, bijvoorbeeld zelf limonade maken en materialen lenen.
2. Hoe zorg je dat het kind in de rolstoel en het kind met astma veilig en actief kunnen meedoen? Noem concrete aanpassingen aan het programma.
Read the worked answer
Ik pas het programma aan, niet het kind. Voor de rolstoelgebruiker kies ik activiteiten die van meet af aan meedoen mogelijk maken: parachutespel, aangepast basketbal met een lager bord, estafette waarbij de rolstoel een eigen baan krijgt, en mikspelen. Ik zorg voor een buddy en vraag vooraf aan het kind en de ouders wat wel en niet werkt. Geen spellen waarbij je 'af' bent en moet zitten, want dan valt het kind snel buiten. Voor astma: kortere inspanningen met pauzes, geen lange duurlopen in koude lucht, inhalator binnen bereik, topsport niet forceren. Ik informeer de vrijwilligers over signalen zoals piepen, hoesten en benauwdheid en laat het kind zelf aangeven wanneer het pauze nodig heeft. Ik zorg dat er altijd een volwassene bij de waterpost is en dat de EHBO-locatie bekend is.
3. Je hebt 84 kinderen, zes onervaren vrijwilligers en twee uur. Beschrijf hoe je het programma en de groepjes indeelt, en waarom.
Read the worked answer
Ik maak vier blokken van 25 minuten met daartussen 5 minuten wisselen. De 84 kinderen verdeel ik in 12 groepjes van 7; elk groepje krijgt een vaste kleur en een vaste begeleider, met twee groepjes per vrijwilliger. Zo houden vrijwilligers overzicht en hoeven ze niet steeds nieuwe namen te kennen. Ik kies zes activiteiten die weinig uitleg vragen en weinig materiaal nodig hebben: mikken, parcours, parachute, aangepast tikspel, estafette en vrij spel. Elke 25 minuten schuift een groepje door. De eerste 10 minuten zijn gezamenlijke warming-up en uitleg; de laatste 10 minuten zijn vrij spel en afsluiting. Ik zet de wethouderfoto in de laatste 5 minuten, niet midden in een spel. Zo is het programma haalbaar en voorspelbaar, en blijven de vrijwilligers bij hun groepje.