Antidiscriminatie
Kernbegrippen
De antidiscriminatiewetgeving verbiedt onderscheid op beschermde gronden zoals geslacht, ras, huidskleur, afkomst, nationale of etnische afkomst, leeftijd, handicap, gezondheidstoestand, godsdienst of levensbeschouwing, seksuele geaardheid, burgerlijke staat en vermogen. In de vastgoedsector speelt vooral de toegang tot goederen en diensten, waaronder woningbemiddeling. De makelaar mag zijn dienstverlening niet weigeren of voorwaarden opleggen op basis van zo'n grond.
Valkuilen in vragen
Een klassieke valkuil is de indirecte discriminatie: een ogenschijnlijk neutrale voorwaarde (bijvoorbeeld "geen kinderen" of "enkel koppels") die in de praktijk een beschermde groep benadeelt. Ook het doorgeven van discriminerende instructies van de opdrachtgever is problematisch: de makelaar mag zulke instructies niet uitvoeren. Let op het verschil tussen verboden onderscheid en objectief gerechtvaardigd onderscheid (bijvoorbeeld een specifieke medische noodzaak, mits goed onderbouwd). Nog een val: discriminatie bij bezichtigingen of bij het opstellen van advertenties (bv. "geschikt voor autochtonen").
Vuistregel
Toets elke voorwaarde aan de vraag: is dit objectief en redelijk verantwoord, of sluit het een beschermde groep uit? Zo ja, dan is het verboden.
Uitgewerkt voorbeeld
Een verhuurder vraagt de makelaar om "geen allochtonen" te plaatsen. De makelaar mag dit niet uitvoeren, moet de opdrachtgever wijzen op de wet en kan bij weigering de samenwerking stopzetten. De makelaar blijft zelf verantwoordelijk voor zijn eigen handelen.