Antiwitwas
Kernbegrippen
De antiwitwasregelgeving verplicht de makelaar tot cliëntenonderzoek (identificatie en verificatie), waakzaamheid en melding van ongebruikelijke transacties. Kernconcepten: uiteindelijke begunstigde (UBO), risicogebaseerde aanpak, bewaarplicht van documenten (doorgaans vijf jaar) en meldingsplicht aan de bevoegde autoriteit (in België de Cel voor Financiële Informatieverwerking, CFI). De makelaar is een "meldingsplichtige entiteit".
Valkuilen in vragen
Let op het verschil tussen identificeren (wie is de cliënt) en verifiëren (bewijs op basis van een betrouwbaar document). Een veelgemaakte fout is denken dat melden pas hoeft bij bewezen witwassen; de meldingsplicht geldt al bij ongebruikelijke transacties of vermoedens. Andere valkuilen: contante betalingen zijn een rode vlag; politiek prominente personen (PEP's) vragen verhoogde waakzaamheid; en de melding mag niet aan de cliënt worden meegedeeld (tipping-off verbod).
Vuistregel
Ken je cliënt, ken je het geld. Bij elke transactie: wie is de cliënt, wie is de UBO, past de transactie bij het profiel?
Uitgewerkt voorbeeld
Een koper wil een woning betalen met een grote som cash en dringt aan op een snelle afhandeling zonder duidelijke herkomst van middelen. De makelaar voert verscherpt cliëntenonderzoek uit, documenteert de vaststellingen en dient een melding in bij de CFI, zonder de cliënt over de melding te informeren.