WBCHSE HS First Language Odia common mistakes
WBCHSE HS First Language Odia · Understand the traps and how to avoid them.
ଗଦ୍ୟ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ ପାଠ୍ୟର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧାଡ଼ି, ଘଟଣା ବା ଚରିତ୍ରର ନାଁ ନ ଦେଇ ଏପରି ସାଧାରଣ ଭାବାର୍ଥ ଲେଖିବା ଯାହା ଯେକୌଣସି ପାଠ ସହ ମେଳ ଖାଇପାରେ।
ପରୀକ୍ଷା ଭୟରେ ଛାତ୍ର ମନେ ରଖିଥିବା ସାରାଂଶ ଲେଖିଦିଏ ଏବଂ ପ୍ରଶ୍ନ କେଉଁ ଅନୁଚ୍ଛେଦ କିମ୍ବା କେଉଁ ଚରିତ୍ରକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରୁଛି ତାହା ପଢ଼ି ନଥାଏ।
What to do instead
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉତ୍ତରରେ ଗୋଟିଏ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଧାଡ଼ି ବା ଘଟଣା ଉଦ୍ଧୃତ କରି ସେଥିରୁ ଯୁକ୍ତି ଗଢ଼; ଲେଖିବା ପୂର୍ବେ ପ୍ରଶ୍ନର ମୁଖ୍ୟ କ୍ରିୟା ଓ ସୀମା ଚିହ୍ନଟ କର।
ଚରିତ୍ର ଚିତ୍ରଣ ବା ଲେଖକର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପଚାରିଲେ କାହାଣୀର ଘଟଣାକ୍ରମ ଲେଖିଦେବା ଏବଂ ପାତ୍ରର ମୁହଁରେ କୁହାଯାଇଥିବା କଥାକୁ ଲେଖକର ମତ ବୋଲି ଦର୍ଶାଇବା।
ଘଟଣା ମନେ ରହେ, ଭାବ ନୁହେଁ; ପାଠରେ ଲେଖକ ଓ ପାତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଦୂରତା ଛାତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ କରେ ନାହିଁ।
What to do instead
ଚରିତ୍ର ପାଇଁ ତିନୋଟି ଗୁଣ ଲେଖି ପ୍ରତ୍ୟେକଟି ସହ ପାଠରୁ ପ୍ରମାଣ ଦିଅ; ଲେଖକର ମତ ଲେଖିବା ବେଳେ ଲେଖକ କହନ୍ତି ଓ ପାତ୍ର କହେ ଭାବରେ ଅଲଗା କରି ଲେଖ।
ପଦ୍ୟର ରସ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିବା ସମୟରେ କେବଳ ଭାବ ଦେଖି କରୁଣ ବା ଶୃଙ୍ଗାର ଲେଖିଦେବା ଏବଂ ବିଭାବ, ଅନୁଭାବ ଓ ବ୍ୟଭିଚାରୀ ଭାବ ଯାଞ୍ଚ ନ କରିବା।
ରସର ପରିଭାଷା ଗଣ୍ଡି ମନେ ଥାଏ କିନ୍ତୁ ପ୍ରୟୋଗ ଅଭ୍ୟାସ ନଥାଏ; ଦୁଃଖବାଚକ ଶବ୍ଦ ଥିଲେ ସଙ୍ଗେ ସଙ୍ଗେ କରୁଣ ଧରି ନିଆଯାଏ।
What to do instead
ପ୍ରଥମେ ଆଲମ୍ବନ ଓ ଉଦ୍ଦୀପନ ବିଭାବ ଚିହ୍ନଟ କର, ତା ପରେ ଅନୁଭାବ ଓ ସଞ୍ଚାରୀ ଭାବ ଦେଖି ରସର ନାମ ଦିଅ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ରସ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଉଦାହରଣ ଧାଡ଼ି ଲେଖି ରଖ।
ଉପମା ଓ ରୂପକ ମଧ୍ୟରେ ପାର୍ଥକ୍ୟ ନ ରଖି ପରି ବା ସମ ଶବ୍ଦ ନଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଉପମା ଲେଖିଦେବା ଏବଂ ଶ୍ଳେଷକୁ ଉପମା ବୋଲି କହିବା।
ଆଲଙ୍କାରର ପରିଭାଷା ମନେ ରହେ, ଲକ୍ଷଣ ମନେ ରହେ ନାହିଁ; ତେଣୁ ଦେଖିବାକୁ ଏକା ଭଳି ଲାଗୁଥିବା ଅଳଙ୍କାରମାନଙ୍କୁ ଏକ କରି ଦିଆଯାଏ।
What to do instead
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଧାଡ଼ିରେ ଉପମେୟ, ଉପମାନ ଓ ବାଚକ ଶବ୍ଦ ତିନୋଟି ଅଲଗା କରି ଲେଖ; ବାଚକ ଶବ୍ଦ ନଥିଲେ ରୂପକ ବା ଅତିଶୟୋକ୍ତି ବିଚାର କର।
ନାଟକରେ ଅଙ୍କ ଓ ଦୃଶ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଘଟଣା ଲେଖିବା ସମୟରେ ସଂଳାପକୁ ଭୁଲ ପାତ୍ର ସହ ଯୋଡ଼ିବା ଏବଂ ଚରିତ୍ରର ବିକାଶ ବା ପରିବର୍ତ୍ତନ ଦେଖାଇ ନ ପାରିବା।
ନାଟକ ପଢ଼ିବା ବେଳେ ସଂଳାପ ଧ୍ୟାନରେ ପଢ଼ା ଯାଏ ନାହିଁ, କେବଳ ଘଟଣାର ସାର ମନେ ରହେ; ଫଳରେ ପାତ୍ରମାନେ ମିଶିଯାଆନ୍ତି।
What to do instead
ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍କ ପାଇଁ ପାତ୍ର, ସଂଳାପ ଓ ଘଟଣାର ଏକ ଛୋଟ ତାଲିକା ତିଆରି କର; ଉତ୍ତରରେ ଚରିତ୍ରର ନିଷ୍କର୍ଷ ସହ ସେଥିପାଇଁ ଦାୟୀ ସଂଳାପ ଉଲ୍ଲେଖ କର।
ସନ୍ଧି ବିଚ୍ଛେଦରେ ସ୍ୱରବର୍ଣ୍ଣ ଓ ବ୍ୟଞ୍ଜନବର୍ଣ୍ଣର ସୀମା ଭୁଲିଯିବା, ଯେପରି ବିଦ୍ୟାଳୟକୁ ବିଦ୍ୟା ପ୍ଲସ ଲୟ ଲେଖିବା ଓ ଗୁଣ ବା ବୃଦ୍ଧି ସନ୍ଧିକୁ ଦୀର୍ଘ ସନ୍ଧି କହିବା।
ଉଚ୍ଚାରଣ ଅନୁସାରେ ଲେଖିଦିଆଯାଏ, ସନ୍ଧି ନିୟମ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଏ ନାହିଁ; ମୂଳ ପଦର ଶେଷ ସ୍ୱର ଦେଖା ଯାଏ ନାହିଁ।
What to do instead
ପ୍ରଥମ ପଦର ଶେଷ ସ୍ୱର ଓ ଦ୍ୱିତୀୟ ପଦର ଆରମ୍ଭ ସ୍ୱର ଚିହ୍ନଟ କରି ଦୀର୍ଘ, ଗୁଣ ବା ବୃଦ୍ଧି ନିୟମ ଲଗାଅ; ଦିନକୁ ଦଶଟି ପଦ ବିପରୀତ ଦିଗରୁ ଅର୍ଥାତ୍ ବିଚ୍ଛେଦରୁ ସନ୍ଧି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅଭ୍ୟାସ କର।
ସମସ୍ତ ସମସ୍ତ ପଦକୁ ତତ୍ପୁରୁଷ ବା ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ବୋଲି ଲେଖିଦେବା ଏବଂ ପୂର୍ବପଦ ଲୋପୀ (ଅଂଶ, ସହଚର) ତଥା ଦ୍ୱିଗୁ ଚିହ୍ନଟ ନ କରିବା।
ସମାସର ପ୍ରକାରଭେଦ ମନେ ରହେ, କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମ ପଦକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିବା ଅଭ୍ୟାସ ନଥାଏ; ତେଣୁ ଅନୁମାନରେ ଉତ୍ତର ଦିଆଯାଏ।
What to do instead
ପ୍ରଥମେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦର ଅର୍ଥ ଅଲଗା କରି ଲେଖ, ତା ପରେ ପ୍ରଥମ ପଦ କେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ଦିଏ ତାହା ଦେଖ; ପ୍ରଥମ ପଦ ସଂଖ୍ୟାବାଚକ ହେଲେ ଦ୍ୱିଗୁ ବିଚାର କର।
କୁ, ରେ, ଦ୍ୱାରା ଆଦି ବିଭକ୍ତି ଚିହ୍ନ ଦେଖି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଥର ସେହି କାରକ ଲେଖିଦେବା ଓ କର୍ତ୍ତା, କର୍ମ, ଅଧିକରଣର ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରି ନ ପାରିବା।
ବିଭକ୍ତି ଓ କାରକକୁ ଏକ ବୋଲି ଭାବି ନିଆଯାଏ; ଏକ ଚିହ୍ନ ଏକାଧିକ କାରକରେ ଆସେ ବୋଲି ଜଣା ନଥାଏ।
What to do instead
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଦ ପାଇଁ ପ୍ରଶ୍ନ ପରୀକ୍ଷା କର - କିଏ, କାହାକୁ, କାହିଁରେ, କେଉଁଠି - ଏବଂ କ୍ରିୟା ସହ ସମ୍ପର୍କ ଦେଖି କାରକର ନାମ ଦିଅ।
ପ୍ରବନ୍ଧରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ବିଷୟ ସହ ଅସମ୍ପୃକ୍ତ ମନେ ରଖିଥିବା ସାଧାରଣ ଅନୁଚ୍ଛେଦ ଲେଖିଦେବା ଓ ଭୂମିକା, ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶ ତଥା ଉପସଂହାରର ଢାଞ୍ଚା ନ ରଖିବା।
ସମୟ ଅଭାବରେ ତୁରନ୍ତ ଲେଖିବା ଆରମ୍ଭ କରାଯାଏ; ରୂପରେଖ କରିବା ପାଇଁ କିଛି ମିନିଟ୍ ଛଡ଼ାଯାଏ ନାହିଁ।
What to do instead
ପାଞ୍ଚ ମିନିଟ୍ ରେ ତିନୋଟି ମୁଖ୍ୟ ପଏଣ୍ଟର ରୂପରେଖ ଲେଖ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପଏଣ୍ଟରେ ଓଡ଼ିଶା ବା ସମକାଳୀନ ଜୀବନରୁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଉଦାହରଣ ଦିଅ ଏବଂ ଶେଷ ଅନୁଚ୍ଛେଦରେ ନିଜ ମତରେ ଉପସଂହାର କର।
ଆବେଦନ ପତ୍ର ବା ବିବରଣୀରେ ପ୍ରେରକ ଓ ପ୍ରାପକଙ୍କ ଠିକଣା, ତାରିଖ, ବିଷୟ ଉଲ୍ଲେଖ ନ କରିବା, କିମ୍ବା ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ପତ୍ରରେ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ ଭଳି ଅନୌପଚାରିକ ସମ୍ବୋଧନ ବ୍ୟବହାର କରିବା।
ଧ୍ୟାନ ବିଷୟବସ୍ତୁ ଉପରେ ଯାଏ, ଫର୍ମାଟ୍ ପାଇଁ କେବେ ଅଲଗା ଅଭ୍ୟାସ ହୋଇନଥାଏ; ତେଣୁ ପରୀକ୍ଷା ହଲରେ ଢାଞ୍ଚା ମନେ ପଡ଼େ ନାହିଁ।
What to do instead
ପ୍ରତ୍ୟେକ ପତ୍ର ପାଇଁ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଢାଞ୍ଚା ମନେ ରଖ - ଠିକଣା, ତାରିଖ, ସମ୍ବୋଧନ, ବିଷୟ, ମୁଖ୍ୟ ଅଂଶ, ସମାପ୍ତି ସୂଚକ ଶବ୍ଦ ଓ ସ୍ୱାକ୍ଷର - ଏବଂ ସପ୍ତାହକୁ ଦୁଇଟି ପତ୍ର ଲେଖି ଅଭ୍ୟାସ କର।