UPMSP High School Assamese flashcards
UPMSP High School Assamese · Build recall with a focused review session.
32 cards. Read the term and the definition here. The deck at the top of this page is optional.
- লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
- অসমীয়া গদ্যৰ অন্যতম পথপ্ৰদৰ্শক; 'বুঢ়ী আইৰ সাধু'ৰ সংগ্ৰাহক আৰু 'ককাদেউতা আৰু নাতি-ল'ৰা'ৰ ৰচয়িতা। তেওঁ অসমীয়া সাহিত্যত সাধু-কথাৰ সংগ্ৰহ আৰু শিশু-সাহিত্যৰ বাবে বিখ্যাত।
- চৰিত্ৰ বিশ্লেষণৰ চাৰি প্ৰমাণ
- চৰিত্ৰৰ সংলাপ, কাৰ্য, আন চৰিত্ৰৰ প্ৰতি আচৰণ আৰু লেখকৰ মন্তব্য - এই চাৰিটাৰ পৰা চৰিত্ৰৰ গুণ নিৰ্ণয় কৰা হয়।
- গদ্যৰ বিষয়বস্তু আৰু উদ্দেশ্য
- বিষয়বস্তু হ'ল পাঠত ঘটি থকা ঘটনা বা তথ্য; উদ্দেশ্য হ'ল লেখকে পাঠৰ জৰিয়তে সমাজক দিব বিচৰা শিক্ষা বা বাৰ্তা।
- লেখক-পৰিচয়ৰ ক্ৰম
- জন্ম-মৃত্যু, জন্মস্থান, উল্লেখযোগ্য ৰচনা আৰু সাহিত্যলৈ অৱদান - এই ক্ৰমে সংক্ষিপ্ত লেখক-পৰিচয় লিখিলে পৰীক্ষাত স্পষ্টতা থাকে।
- সমাজ-চিত্ৰণমূলক গদ্য
- এই ধৰণৰ গদ্যত তৎকালীন ৰাজনৈতিক, অৰ্থনৈতিক আৰু সাংস্কৃতিক প্ৰেক্ষাপট বিশ্লেষণ কৰিলে লেখকৰ উদ্দেশ্য আৰু চৰিত্ৰৰ আচৰণৰ কাৰণ স্পষ্ট হয়।
- 'কেন' প্ৰশ্নৰ উত্তৰ
- 'কেন' প্ৰশ্নত কেৱল ঘটনা নহয়, কাৰণ-সম্পৰ্ক দেখুৱাব লাগে; পাঠৰ উদাহৰণ দি 'কাৰণে' বা 'ফলে' শব্দেৰে সংযোগ কৰা হয়।
- নৱৰস
- শৃংগাৰ, হাস্য, কৰুণ, ৰৌদ্ৰ, বীৰ, ভয়ানক, বীভৎস, অদ্ভুত আৰু শান্ত - এই নটা ৰসক নৱৰস বোলা হয়; বাৎসল্য আৰু শান্ত সহায়ক ৰস।
- উপমা অলংকাৰ
- উপমাত 'যেন', 'দৰে', 'সদৃশ' আদি শব্দেৰে এটা বস্তুক আন এটাৰ সৈতে তুলনা কৰা হয়; উপমেয় আৰু উপমান পৃথক আৰু দুয়োৰে মিল থকা গুণ থাকে।
- ৰূপক অলংকাৰ
- ৰূপকত উপমেয় আৰু উপমানৰ মাজত অভেদ কল্পনা কৰা হয়; 'তুমি জীৱনৰ পদ্ম' বাক্যত উপমাৰ 'যেন' নাথাকি পোনপটীয়া অভেদ দেখুওৱা হয়।
- উৎপ্ৰেক্ষা অলংকাৰ
- উৎপ্ৰেক্ষাত উপমেয়ক আন বুলি কল্পনা কৰা হয় আৰু প্ৰায়ে 'বোধ কৰো', 'যেন লাগে' আদি থাকে; ইয়াত কল্পনাৰ অংশ উপমাতকৈ বেছি।
- শঙ্কৰদেৱৰ বৰগীত
- বৰগীত শঙ্কৰদেৱে ব্ৰজাৱলী ভাষাত ৰচনা কৰিছিল; ই ভক্তি-ৰসপ্ৰধান আৰু অসমীয়া সংগীত-সাহিত্যৰ প্ৰধান ধাৰা। মাধৱদেৱে ইয়াৰ ধাৰা আগবঢ়াইছিল।
- অনুপ্ৰাস
- অনুপ্ৰাসত এটা শব্দ বা পদৰ ভিতৰত একেই ব্যঞ্জন ধ্বনি বাৰে বাৰে আহে; ধ্বনিৰ পুনৰাবৃত্তিয়ে কবিতাত ছন্দ আৰু সংগীতৰ সৃষ্টি কৰে।
- স্বৰসন্ধিৰ নিয়ম
- স্বৰবৰ্ণৰ সন্ধিত অ বা আৰ পিছত অ বা আ থাকিল আ হয়; ই বা ঈৰ পিছত ই বা ঈ থাকিল ঈ হয়; উদাহৰণ: বিদ্যা + আলয় = বিদ্যালয়।
- ব্যঞ্জনসন্ধি
- ব্যঞ্জনসন্ধিত পূৰ্ব পদৰ অন্তিম ব্যঞ্জন পৰৱৰ্তী পদৰ প্ৰথম ব্যঞ্জনৰ সৈতে মিলি যায়; উদাহৰণ: সৎ + জন = সজ্জন, সৎ + বুদ্ধি = সদ্বুদ্ধি।
- কৰ্মধাৰয় সমাস
- কৰ্মধাৰয়ত বিশেষণ আৰু বিশেষ্য বা একে বিভক্তিৰ দুটা পদ মিলি এটা অৰ্থ গঠন কৰে; পূৰ্ব পদে পৰৱৰ্তী পদক নিৰ্ণয় কৰে।
- বহুব্ৰীহি সমাস
- বহুব্ৰীহিত সমস্ত পদে আন এটা বস্তু বা ব্যক্তিক বুজায়; যেনে 'পদ্মপাণি' মানে পদ্ম হাতত যি আছে, অৰ্থাৎ বিষ্ণু।
- কাৰকৰ প্ৰকাৰ
- কাৰকৰ প্ৰধান প্ৰকাৰ: কৰ্তা, কৰ্ম, কৰণ, সম্প্ৰদান, অপাদান আৰু অধিকৰণ; সম্বন্ধ আৰু সম্বোধনক সহায়ক কাৰক হিচাপে ধৰা হয়।
- বিভক্তি চিহ্ন
- কৰ্তাত -এ, কৰ্মত -ক, কৰণত -দ্বাৰা বা -ৰে, সম্প্ৰদানত -লৈ, অপাদানত -ৰ পৰা, অধিকৰণত -ত আৰু সম্বন্ধত -ৰ বিভক্তি চিহ্ন ব্যৱহাৰ হয়।
- কৰ্মবাচ্যলৈ ৰূপান্তৰ
- কৰ্তৃবাচ্যৰ পৰা কৰ্মবাচ্যলৈ যাওঁতে কৰ্তাত 'দ্বাৰা' যোগ হয়, কৰ্ম কৰ্তাৰ স্থানত বহে আৰু ক্ৰিয়া কৰ্মৰ লিংগ-বচন অনুসৰি সলনি হয়।
- নঞৰ্থক ৰূপান্তৰ
- সদৰ্থক বাক্যক নঞৰ্থক কৰিবলৈ ক্ৰিয়াৰ আগত 'ন' বা 'না' যোগ কৰা হয়; যেনে 'সি আহে'ৰ নঞৰ্থক ৰূপ 'সি নাহে'।
- শিৰোনাম নিৰ্বাচন
- শিৰোনাম নিৰ্বাচনত অনুচ্ছেদৰ প্ৰথম আৰু শেষ বাক্যৰ মূল ধাৰণা চোৱা; এটা শব্দৰ পুনৰাবৃত্তি নহয়, গোটেই অনুচ্ছেদৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰা শীৰ্ষক বাছনি কৰা।
- প্ৰত্যয়ন প্ৰশ্ন
- প্ৰত্যয়ন প্ৰশ্নত অনুচ্ছেদত দিয়া তথ্যৰ সৈতে বাক্য মিলাই চোৱা; তথ্য নাথাকিলে 'উল্লেখ নাই' বাছনি কৰা, নিজৰ জ্ঞানৰ পৰা অনুমান নকৰা।
- অপৰিচিত শব্দৰ অৰ্থ
- অপৰিচিত শব্দৰ অৰ্থ প্ৰসংগৰ পৰা অনুমান কৰিবলৈ একে বাক্যৰ বিপৰীত শব্দ, সংজ্ঞা, উদাহৰণ বা কাৰণ-ফলৰ সংকেত চোৱা।
- 'ব্যাখ্যা কৰা' নিৰ্দেশ
- 'ব্যাখ্যা কৰা' নিৰ্দেশত পাঠৰ তথ্য নিজৰ ভাষাত কাৰণ-সম্পৰ্কসহ প্ৰকাশ কৰা হয়; 'উল্লেখ কৰা'ত পোনপটীয়া তথ্য বা তালিকা দিয়া হয়।
- প্ৰবন্ধৰ গঠন
- প্ৰবন্ধত ভূমিকা, মূল অংশ আৰু উপসংহাৰ থাকে; প্ৰতিটো অনুচ্ছেদত এটা কেন্দ্ৰীয় ধাৰণা ৰাখি উদাহৰণ বা যুক্তিৰে সমৰ্থন দিয়া।
- আনুষ্ঠানিক চিঠি
- আনুষ্ঠানিক চিঠিত প্ৰেৰকৰ ঠিকনা, তাৰিখ, প্ৰাপকৰ ঠিকনা, বিষয়, সম্ভাষণ, মূল বক্তব্য, সমৰ্পণ আৰু স্বাক্ষৰ থাকে; ভাষা সংযত আৰু স্পষ্ট হ'ব লাগে।
- প্ৰতিবেদনৰ অংশ
- প্ৰতিবেদনত শিৰোনাম, স্থান-তাৰিখ, প্ৰেৰক, ঘটনাৰ কালানুক্ৰম, সিদ্ধান্ত আৰু পৰামৰ্শ থাকে; ঘটনা তৰ্কসাপেক্ষভাৱে সজাই লিখা হয়।
- সাৰাংশ লিখাৰ নিয়ম
- সাৰাংশ মূলৰ প্ৰায় এক-তৃতীয়াংশ হয়, নিজৰ ভাষাত লিখা হয়, আৰু উদাহৰণ বা অলংকাৰ বাদ দি মূল যুক্তি আৰু সিদ্ধান্ত ৰখা হয়।
- বাগধাৰা
- বাগধাৰাৰ অৰ্থ আক্ষৰিক নহয়, লাক্ষণিক; শব্দ সলনি কৰিলে অৰ্থ নষ্ট হয়, কাৰণ ই স্থিৰ বাক্যাংশ; যেনে 'চকুৰ পচাৰত' = তৎক্ষণাৎ।
- 'চকুৰ পচাৰত'
- এই বাগধাৰাৰ অৰ্থ 'তৎক্ষণাৎ' বা 'চকু পিৰিকিৱাৰ সময়সীমাৰ ভিতৰত'; আক্ষৰিক অৰ্থত চকু পচাৰিৱা নহয়, সময়ৰ অতি কমতাক বুজায়।
- সমাৰ্থক শব্দ
- সমাৰ্থক শব্দৰ অৰ্থ একে বা প্ৰায় একে; যেনে ঘৰৰ সমাৰ্থক গৃহ, আলয়, নিকেতন; পানীৰ সমাৰ্থক জল, বাৰি; সূৰ্যৰ সমাৰ্থক ৰবি, ভাস্কৰ।
- বিপৰীত শব্দ
- বিপৰীত শব্দই পৰস্পৰ বিৰোধী অৰ্থ প্ৰকাশ কৰে; যেনে উচ্চ × নিম্ন, জ্ঞান × অজ্ঞান, জন্ম × মৃত্যু, সুখ × দুখ, আলোক × আন্ধাৰ।