অপঠিত অনুচ্ছেদ: দ্ৰুত পঢ়া আৰু সঠিক উত্তৰ
অপঠিত অনুচ্ছেদত নতুন পাঠৰ মূল ভাৱ, তথ্য, শব্দাৰ্থ আৰু সিদ্ধান্তৰ প্ৰশ্ন আহে। প্ৰথমে প্ৰশ্ন পঢ়ি তাৰ পিছত অনুচ্ছেদত কীৱৰ্ড বিচৰাটো ফলপ্ৰসূ।
চমু নমুনা অনুচ্ছেদ
‘অসমত বৰ্ষা নামিলে নদী উপচি পৰে, হাবিৰ শুকান পাত তিতি যায়, ৰাতি ভেকুলীৰ ধ্বনি শুনা যায়। কিন্তু বৰ্ষা কেৱল সৌন্দৰ্য নহয়; খেতিয়কৰ বাবে সেয়া সময়সূচীৰ সংকেত। ধান ৰুবলৈ পথাৰ ৰ’দ-বৰষুণৰ মাত্ৰা চাই সাজু কৰিব লাগে।’
কৌশল
- প্ৰশ্নৰ মূল শব্দ অনুচ্ছেদত বিচাৰি তাৰ ওচৰৰ বাক্য পঢ়িব।
- উত্তৰ মূল শব্দতে নহ’লেও অৰ্থ ঠিক ৰাখি নিজৰ ভাষাত দিব।
- ‘কিয়’ প্ৰশ্নত কাৰণ-ফল সম্পৰ্ক স্পষ্ট কৰিব।
- সংখ্যা, নাম, ঠাই, ক্ৰমিক তথ্য টোকা কৰিব।
কৰা-দেখুওৱা উদাহৰণ
প্ৰশ্ন: ‘বৰ্ষাক খেতিয়কৰ বাবে সময়সূচীৰ সংকেত বোলা কিয়?’ অনুচ্ছেদৰ ‘ধান ৰুবলৈ পথাৰ ৰ’দ-বৰষুণৰ মাত্ৰা চাই সাজু কৰিব লাগে’ বাক্যৰ পৰা উত্তৰ: ‘কাৰণ বৰ্ষাৰ ৰ’দ-বৰষুণৰ মাত্ৰাই ধান ৰোৱাৰ সময় নিৰ्धাৰণ কৰে; সেয়ে খেতিয়কে কামৰ সময় সাজু কৰিব লাগে।’ যুক্তি: অনুচ্ছেদত থকা কাৰণটো নিজৰ ভাষাত স্পষ্ট কৰিছে, নতুন তথ্য যোগ কৰা নাই।
নম্বৰ কটাৰ ফান্দ
অনুচ্ছেদত নথকা তথ্য যোগ দিয়া; ‘সকলো’, ‘কেতিয়াও’ৰ দৰে চৰম শব্দ থকা উত্তৰ সাৱধানে বাছনি কৰা; প্ৰশ্নৰ ভাষা হুবহু পুনৰ লিখি অৰ্থ নিদিয়া; শব্দাৰ্থত আক্ষৰিক অৰ্থ ধৰা।