শব্দভাণ্ডাৰ: বাগধাৰা, সমাৰ্থক আৰু বিপৰীত শব্দ
শব্দভাণ্ডাৰ অংশত বাগধাৰাৰ অৰ্থ, সমাৰ্থক শব্দ, বিপৰীত শব্দ আৰু প্ৰসংগত শব্দৰ ব্যৱহাৰৰ প্ৰশ্ন আহে। বাগধাৰাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ নহয়, প্ৰচলিত লাক্ষণিক অৰ্থ ধৰিব লাগে।
বাগধাৰা
- কঁকালত টঙালি বান্ধা = দৃঢ় সংকল্প কৰা।
- চকুৰ পচাৰত = মুহূৰ্ততে।
- ঘৰৰ বঙহ = আপোন মানুহ।
- ঢোল বজোৱা = প্ৰচাৰ কৰা।
- আঙুলিৰ মূৰত থকা = হাতৰ মুঠিত বা সোনকালে লভ্য। বাগধাৰা বাক্যত প্ৰয়োগ কৰোঁতে তাৰ লগত খাপ খোৱা ক্ৰিয়া আৰু কাল দিব।
সমাৰ্থক শব্দ
আকাশ-গগন, নভ; সূৰ্য-ৰবি, ভাস্কৰ; চন্দ্ৰ-শশী, নিশাকৰ; নদী-নই, তটিনী; হাতী-গজ, কুঞ্জৰ; ঘৰ-গৃহ, আলয়। সমাৰ্থক শব্দ লিখোঁতে লিংগ, বচন আৰু প্ৰসংগ মিলাই ল’ব।
বিপৰীত শব্দ
দিন-ৰাতি; আলো-আন্ধাৰ; জীৱন-মৰণ; সুখ-দুখ; গৰম-ঠাণ্ডা; ওখ-চাপৰ; আগ-পিছ।
কৰা-দেখুওৱা উদাহৰণ
‘ৰতনে কঁকালত টঙালি বান্ধি পৰীক্ষাৰ বাবে পঢ়িবলৈ ধৰিলে।’ ইয়াত ‘কঁকালত টঙালি বান্ধি’ৰ অৰ্থ ‘দৃঢ় সংকল্পেৰে’। কাৰণ টঙালি বন্ধা কামৰ বাবে সাজু হোৱাৰ প্ৰতীক; সেয়ে বাক্যই ‘দৃঢ় সংকল্পেৰে পঢ়িবলৈ ধৰিলে’ বুলি বুজায়। যদি ‘কঁকালত কাপোৰ বান্ধিলে’ বুলি আক্ষৰিক অৰ্থ লোৱা হয়, তেন্তে বাগধাৰাৰ অৰ্থ নষ্ট হয়।
নম্বৰ কটাৰ ফান্দ
বাগধাৰাৰ আক্ষৰিক অৰ্থ লোৱা; সমাৰ্থক শব্দৰ লিংগ নমিলা; বিপৰীত শব্দত ‘নহয়’ যোগ কৰি ভুল কৰা; বাগধাৰাৰ শব্দ সলনি কৰা; প্ৰসংগ নোচোৱাকৈ যিকোনো সমাৰ্থক শব্দ বাছনি কৰা।